Pogrom wielkanocny – seria napadów na ludność żydowską mająca miejsce w Warszawie i Krakowie w dniach 22 marca do 30 marca 1940 roku, pod hasłem "Niech żyje Polska bez Żydów". Najkrwawsze ekscesy miały miejsce na Powiślu i Pradze, uczestniczyło w nich ok. 500 osób, w tym aktywiści NOR. Podobne pogromy miały miejsce także w innych okupowanych przez Niemcy krajach[1][2].