Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Pokój Grzymułtowskiego (Traktat Grzymułtowskiego, Pokój wieczysty ros. Вечный мир) – traktat zawarty 6 maja 1686 w Moskwie między Rzecząpospolitą a Carstwem Rosyjskim. Tzw. wieczysty mir, utrwalał warunki rozejmu andruszowskiego z 1667.
W imieniu Rzeczypospolitej podpisali go wojewoda poznański Krzysztof Grzymułtowski i kanclerz wielki litewski Marcjan Aleksander Ogiński[1]. Kończył on prawnie wojnę polsko-rosyjską rozpoczętą w 1654, której działania wojenne przerwano w 1667. Rzeczpospolita zrzekała się w nim Ukrainy Lewobrzeżnej z Kijowem (pod dwóch latach Kijów miał wrócić w ręce Polaków, ale Rosja nigdy nie zrzekła się władzy w tym mieście) , Smoleńszczyzny, Siewierszczyzny, ziemi czernihowskiej, Dorohobuża i Staroduba. Rzeczpospolita gwarantowała wolności dla prawosławnych zamieszkujących jej terytorium. Rosja ze swej strony zrobiła to samo w kwestiach wolności religijnej dla katolików. Wielu historyków uważa, że te zapisy stały się podstawą do mieszania się Rosji w sprawy polskie w następnym wieku. Ponadto Rosja oferowała przymierze przeciwko Turcji i Chanatowi Krymskiemu, przyznając Rzeczypospolitej subsydium w wysokości 146 000 rubli (730 000 złotych polskich).
Postanowienia pokoju król Jan III Sobieski zaprzysiągł w Kamienicy Królewskiej we Lwowie 21 grudnia 1686, w obecności poselstwa rosyjskiego[2] [3]
Zakończył on klęską dwudziestoletnie próby zmiany niekorzystnej dla Polski sytuacji na Wschodzie, a dla Rosji oznaczał początek ekspansji na zachód.
Po jego zawarciu Rosja sprzymierzała się ze Świętą Ligą przeciw Imperium osmańskiemu i Tatarom. Skierowała ona głównie swoje siły na Azow nad Morzem Czarnym i Chanat krymski.
Traktat podpisany przez wojewodę Grzymułtowskiego i przyjęty przez króla Jana III Sobieskiego na posiedzeniu Senatu we Lwowie w 1686 roku nie był nigdy ratyfikowany,[4] nie został potwierdzony uchwałą sejmową aż do czasu sejmu konwokacyjnego w 1764 roku. [5]
