Pokrzywa żegawka

Pokrzywa żegawka
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	rośliny
Klad	rośliny naczyniowe
Klad	rośliny nasienne
Klasa	okrytonasienne
Klad	klad różowych
Rząd	różowce
Rodzina	pokrzywowate
Rodzaj	pokrzywa
Gatunek	pokrzywa żegawka
Nazwa systematyczna
Urtica urens L. Sp. pl. 2:984. 1753
Systematyka w Wikispecies
Zdjęcia i grafiki w Commons

Pokrzywa żegawka (Urtica urens L.) – gatunek rośliny z rodziny pokrzywowatych (Urticaceae Juss.). Archeofit występujący dość pospolicie w całej Polsce.

Morfologia

Łodyga

Wysokość średnio 20 cm (maksymalnie 50 cm). Czworograniasta, pokryta krótkimi szczecinkami oraz dłuższymi włoskami parzącymi.

Korzeń

Cienki, białawożółtawy.

Liście

Naprzeciwległe, długoogonkowe, jajowate lub eliptyczne, wciętopiłkowane, mniejsze niż u pokrzywy zwyczajnej, pokryte bezbarwnymi włoskami parzącymi, znajdującymi się na białozielonych wzgórkach.

Kwiaty

Niepozorne, zielone, zbudowane podobnie jak u pokrzywy zwyczajnej. Kwiaty męskie i żeńskie rozwijają się w tych samych kwiatostanach.

Owoce

Jednonasienny orzeszek.

Biologia i ekologia

Roślina jednoroczna. Rośnie na glebach żyznych, bogatych w związki azotowe lub próchnicę (roślina azotolubna). Jest chwastem pospolitym w całym kraju. Rośnie w ogrodach, przy drogach, płotach, domach, na gruzach i przy oborach. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Ass. Urtico-Malvetum. Kwitnienie od maja do listopada.

Zmienność

Tworzy mieszańce z pokrzywą zwyczajną.

Zastosowanie

• Roślina lecznicza. Zastosowanie podobne, jak w przypadku pokrzywy zwyczajnej.

Bibliografia

1. Zofia Schwarz i Janina Szober: Rośliny towarzyszące człowiekowi. Wydanie piąte. Wyd. Szkolne i Pedagogiczne Warszawa 1992. ISBN 83-02-04850-X