Polieny – organiczne związki chemiczne, węglowodory, w których występuje więcej niż jedno podwójne wiązanie węgiel-węgiel. Pierścieniowe odpowiedniki polienów to cyklopolieny.
Polieny dzieli się na:
- dieny – w których występują dwa wiązania podwójne C=C rozdzielone co najmniej jednym wiązaniem pojedynczym C-C
- trieny, tetraeny, itd. – w których występują odpowiednio trzy, cztery itd wiązania podwójne C=C, przy czym wszystkie one są zawsze rozdzielone co najmniej jednym wiązaniem C-C
- alleny – w których występują co najmniej dwa skumulowane (występujące bezpośrednio koło siebie) wiązania C=C (układ C=C=C)
Do polienów nie zalicza się węglowodorów aromatycznych (pomimo że formalnie zawierają wiązania podwójne)[1].
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Olefins (ang.) [w:] A.D. McNaught, A. Wilkinson: IUPAC. Compendium of Chemical Terminology („Gold Book”). Wyd. 2. Oksford: Blackwell Scientific Publications, 1997. Wersja internetowa: M. Nic, J. Jirat, B. Kosata: Olefins (ang.), aktualizowana przez A. Jenkins. doi:10.1351/goldbook.O04281