Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Polikarp | |
 |
|
| Data urodzenia | ok. 69 – 82 |
| Data śmierci | 155 – 169 |
| Wspomnienie | 23 lutego (kat.) 23 lutego (praw. wg kal. jul.) 8 marca (praw. wg kal. greg.) |
| Atrybuty | paliusz z krzyżami, książka lub List do Filipian |
 Galeria ilustracji w Wikimedia Commons |
|
Polikarp ze Smyrny (ur. ok. 69-82, zm. 22 lutego 156) – biskup Smyrny (obecnie Izmir w Turcji), święty katolicki i prawosławny (jako męczennik; cs. Swiaszczennomuczenik Polikarp, jepiskop Smirnskij), zaliczany do Ojców Apostolskich.
Spis treści |
Według tradycji znał osobiście kilku Apostołów i miał być ukochanym uczniem apostoła Jana Teologa (Ewangelisty). Przez niego został też mianowany biskupem Smyrny.
Za panowania papieża Aniceta (155-165) Polikarp przybył do Rzymu w sprawie ustalenia jednolitej daty święcenia Wielkanocy. Choć nie doszli do wspólnego rozwiązania, „rozeszli się w pokoju”.
Polikarp był autorem wielu listów, z których zachował się jeden, skierowany do wspólnoty chrześcijańskiej w Filippi. Pozostawione przez Polikarpa informacje odnoszące się do Ignacego Antiocheńskiego i napisanych przez niego listów mają dużą wartość historyczną. Uczniem Polikarpa był jeden z płodniejszych teologów II w., Ireneusz z Lyonu (140-202).
Polikarp zginął jako ok. stuletni starzec w czasie prześladowań chrześcijan za cesarza Marka Aureliusza (121-180). Sędzia skazał go na spalenie na stosie. Współczesny opis męczeństwa podaje, że płomienie utworzyły jakby pokój, lub jak żagiel wypełniony wiatrem, który ze wszystkich stron otoczył ciało Polikarpa:
 |
Ostatecznie, nie mogąc doczekać się spłonięcia Polikarpa, jeden z wykonujących wyrok podbiegł i przeszył starca mieczem, kończąc w ten sposób jego życie doczesne[1].
Akt jego męczeństwa podają, że stało się to 22 lutego 156 r., choć podaje się także rok 155 i 167.
Po męczeńskiej śmierci św. Polikarpa, w Smyrnie sporządzono obszerny opis jego męczeństwa dla wspólnot w Pizydii. Zachował się pełny tekst tego listu. Jest to drugi autentyczny opis męczeństwa od czasów śmierci św. arcydiakona Stefana, opisanej w Dziejach Apostolskich 6,8-15 oraz 7, 54-60.
Tak o świętym wspomina Martyrologium rzymskie:
|
|
Polikarp był ważną postacią Kościoła w zachodniej Azji Mniejszej. Potomni nazwali go nawet „wodzem całej Azji Mniejszej”. Swojemu kościołowi w Smyrnie przewodził około sześćdziesięciu lat.
Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 23 lutego (dawniej 26 lutego), natomiast cerkiew prawosławna wspomina męczennika 23 lutego/8(7*) marca[2], tj. 8 marca wg kalendarza gregoriańskiego.
W ikonografii święty przedstawiany jest zazwyczaj jako mężczyzna z krótką, siwą brodą w liturgicznych szatach biskupich, często ozdobionych dużymi krzyżami. Prawą ręką błogosławi, w lewej trzyma Ewangelię. Niekiedy ma na sobie szaty męczennika i krzyż w dłoni.
