Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Polska Żegluga Bałtycka SA | |
 |
|
| Forma prawna | Spółka akcyjna |
| Data założenia | 31 stycznia 1976 |
| Lokalizacja | Kołobrzeg, Polska |
| Siedziba | ul. Portowa 41 78-100 Kołobrzeg |
| Numer KRS | 0000011871 |
| Prezes | wakat |
| Ważni pracownicy | Jan Warchoł (prezes zarządu) |
| Branża | Transport morski |
| Produkty | usługi żeglugowe, turystyczne |
| Zatrudnienie | 800 osób (2006) |
| Dochód |  4 miliony USD (2005) |
| Kapitał zakładowy | 103.838.000,00 PLN |
| Strona internetowa | |
Polska Żegluga Bałtycka (oficjalny skrót PŻB, inna nazwa Polferries) – przedsiębiorstwo armatorskie z siedzibą w Kołobrzegu, początkowo przedsiębiorstwo państwowe, następnie przekształcone w jednoosobową spółkę skarbu państwa. Obsługuje połączenia promowe pomiędzy Polską, a Szwecją oraz Danią. Pion lądowym firmy reprezentuje tzw. spółka matka, na którą składają się centrala w Kołobrzegu, sześć biur podróży (w Warszawie, Wrocławiu, Poznaniu, Szczecinie, Świnoujściu i Gdyni), biuro promowe w Świnoujściu oraz biuro sprzedaży w Gdańsku. Zasadniczy trzon przedsiębiorstwa tworzą cztery spółki - córki, trzy z nich są właścicielami promów, czwarta prowadzi działalność na terenie Skandynawii jako Polferries AB. Przedsiębiorstwo to oprócz żeglugi promowej zajmuje się również organizacją wyjazdów turystycznych. Realizuje wycieczki do Danii, Szwecji, Norwegii i Finlandii, organizuje pobyty wypoczynkowe, w tym również dla amatorów turystyki kwalifikowanej np.: wędkarzy, rowerzystów czy amatorów połowów raków.
Spis treści |
Obecnie Polferries eksploatuje następujące promy:
| Jednostka | W służbie od | Linia (-e) |
|---|---|---|
| 23 sierpnia 2003 | Gdańsk – Nynäshamn | |
| 15 lutego 2005 | Świnoujście – Ystad - Kopenhaga | |
| 11 stycznia 2007 | Gdańsk – Nynäshamn |
Firma została powołana do życia w dniu 31 stycznia 1976 Zarządzeniem nr 8 Ministra Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej. Decyzja ta była podyktowana wyłącznie względami politycznymi. Oficjalnym powodem powstania była strategia mająca na celu tzw. aktywizację gospodarczą Pomorza Środkowego. Siedziba firmy została wyznaczona w Kołobrzegu, a pierwszym dyrektorem (nomenklaturowym) został Jan Szymański. Zarządzeniem Nr 23 Ministra Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej z dnia 8 marca 1977 firma, zaczęła wykonywać usługi związane z obsługą promów, pasażerów i ładunków na przystaniach promowych w Gdańsku i Świnoujściu. W związku z tym 1 kwietnia 1977 roku nowo powstałe przedsiębiorstwo przejęło od PLO 4 promy pasażersko-samochodowe: MF Gryf (1962), MF Skandynawia, MF Wawel (1965) i MF Wilanów (1966). Zarząd Portu Gdańsk przekazał przystań promową w Gdańsku, a Zarząd Portów Morskich Szczecin i Świnoujście przystań promową w Świnoujściu. Do pracy w PŻB przeszli marynarze z PLO oraz PŻM, dzięki temu utrzymano istniejącą już na rynku markę Polferries. 31 grudnia 1992 przekształcono Polską Żeglugę Bałtycką z przedsiębiorstwa państwowego w spółkę akcyjną.
Od 1997 firma wprowadziła procedury Międzynarodowego Kodeksu Zarządzania Bezpieczną Eksploatacją Statków i Zapobieganiu Zanieczyszczeniom - tzw. ISM Code, oraz uzyskała certyfikat ISO 9002. Pełne wdrożenie ISM Code nastąpiło w 1998 roku. Rok 2001 był okresem gruntownej restrukturyzacji finansowej i organizacyjnej firmy – ze struktury przedsiębiorstwa wyłączono oba terminale promowe (w Świnoujściu i Gdańsku) oraz sprzedano nowoczesny prom HSC Boomerang.
Od jesieni 2009 Ministerstwo Skarbu Państwa próbuje sprzedać akcje przedsiębiorstwa. Początkowo bez wielkich efektów, w 2. połowie 2010 roku zaawansowane negocjacje prowadzone były z duńskim przedsiębiorstwem promowym DFDS. Przedstawiciel potencjalnego nabywcy mówi o 91-92 proc. pakiecie akcji[1].
W barwach PŻB pływały między innymi promy:
Oprócz żeglugi promowej świadczyła ponadto usługi trampingowe bliskiego zasięgu oraz eksploatowała port w Kołobrzegu. Żeglugę towarową realizowały statki typu roro:
Oprócz dużych statków w przedsiębiorstwie istniała flotylla maleńkich tzw. kołmaxów (statków mogących zawijać do portu macierzystego armatora tj. Kołobrzegu): Goplana, Krasnal, Nimfa, Świetlik, Rusałka, Hajnówka, Ruciane, Barlinek, Ina, Ner, Soła, Krutynia, Orla, Odra. Małe kabotażowce (tzw.paragrafowce) w Polsce obsługiwały m in. następujące małe porty: Kołobrzeg, Darłowo, Ustka, Łeba.
