| Polska Lotnicza Eskadra Pomocy Etiopii | |
| Etiopia | |
| Historia | |
| Państwa wystawiające | |
| Państwa mandatowe | |
| Postanowienie o użyciu | 12 grudnia 1984 |
| Rozpoczęcie misji | 10 lutego 1985 |
| Zakończenie misji | 30 czerwca 1987 |
| Liczba zmian | 4 |
| Dowódcy | |
| Pierwszej zmiany | płk pil. Kazimierz Pogorzelski |
| Ostatniej zmiany | płk pil. Jan Soroka |
| Organizacja | |
| Typ | humanitarny, operacyjny |
| Podporządkowanie | Dowództwo Operacji Tesfa |
| Liczebność | 26 żołnierzy, 3 Mi-8 |
| Dyslokacja | Alem Katema, Lideta |
Polska Lotnicza Eskadra Pomocy Etiopii - kontyngent Wojsk Lotniczych w ramach operacji humanitarnej ONZ i rządu Etiopii w tym kraju, działający w latach 1985-1987.
Klęska głodu w Etiopii wymusiła na społeczności międzynarodowej pomoc humanitarną w celu uratowania milionów istnień. Do akcji dołączyła też Polska, której rząd postanowił wysłać w rejon katastrofy autonomiczny zespół śmigłowców. Jako pierwszy do Addis Abeby w listopadzie 1984 przybył główny inżynier Wojsk Lotniczych, płk pil. Antoni Milkiewicz, który na miejscu zapoznał się z sytuacją, oraz zaproponował potencjalne lotniska śmigłowców oraz godło jednostki.
Jednostkę oficjalnie nazwaną Polską Lotniczą Eskadrą Pomocy Etiopii oficjalnie powołało zarządzenie Dowódcy Wojsk Lotniczych Pf 153 z dnia 27 listopada 1984. W tym czasie trwały już przygotowania jednostki do działań na zupełnie obcym terenie. M/s Wiślica z 3 Mi-8 (przemalowanymi na biało z wyjątkiem czerwonych krzyży, po protestach zastąpionych przez biało-czerwone szachownice WL) i trzema technikami wypłynęła z Gdyni 2 stycznia 1985, port Assab osiągając 28 stycznia, a zasadnicza część 22-osobowej obsady Eskadry (głównie z 37 Pułku Śmigłowców Transportowych) ze sprzętem i zaopatrzeniem dotarła do stolicy Etiopii 10 lutego, kiedy to też osiągnęła gotowość do działań. Te polegały na:
Rozpoczęli je już dzień później.
PLEPE (nazwa kodowa White Eagle) wykonywała swoje zadania w ramach wspólnej operacji ONZ i rządu etiopskiego pod nazwą Tesfa (Nadzieja) - oprócz niej działali w jej także Brytyjczycy (Bushel) i Niemcy z RFN (Deutsche Nadel). Stacjonowała w bazie Lideta pod Addis Abebą, tuż obok jednostki radzieckiej i etiopskiej, które użyczały zaopatrzenia Eskadrze oraz zapewniały ochronę polskiej jednostce (ta przydała się w nocy 3 na 4 sierpnia, kiedy to ostrzelano polskie i etiopskie Mi-8).
Początkowo powrót kontyngentu do kraju planowano na maj 1985, lecz postanowiono o przedłużeniu jego stacjonowania do lipca. Wtedy też miało następować jego stopniowe rotowanie. Zadania pozostały niezmienne i II zmiana wykonywała je do lutego 1986, kiedy to, podobnie jak siły inny państw, został wycofany do kraju.
Lecz sytuacja w Etiopii wciąż była tragiczna i rząd Polski ponownie postanowił wysłać PLEPE. Jej III zmiana do Rogu Afryki została przetransportowana w czerwcu 1986. Liczyła ona ponownie 3 Mi-8 (ale inne maszyny niż w poprzednich latach) i tym razem 26 pilotów i techników, operujących z Alem Katema. Okres jej działania początkowo miał się zakończyć w grudniu, jednak został on przesunięty na marzec. Pierwsi żołnierze z IV zmiany do bazy zaczęli już przybywać w lutym 1987. Oprócz obozu w Alem Katemie Eskadra latała wtedy także z Mahel Medy.
IV zmiana była też ostatnią, gdyż ostatni polscy żołnierze Etiopię opuścili 30 czerwca 1987.