Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Polskie Stronnictwo Chrześcijańskiej Demokracji |
|
| Lider | Wojciech Korfanty |
| Data założenia | 1919 |
| Data rozwiązania | 1937 |
| Deklarowana ideologia polityczna |
chrześcijańska demokracja |
Polskie Stronnictwo Chrześcijańskiej Demokracji (Chrześcijańska Demokracja, PSChD) to ugrupowanie powstałe w 1919 w wyniku połączenia ugrupowań chadeckich z Galicji, Kongresówki i byłego zaboru pruskiego oraz ziem śląskich. Przywódcą był Wojciech Korfanty.
Powstało w wyniku scalenia organizacji o podobnym programie politycznym, działających w poszczególnych zaborach: chrześcijańskich związków zawodowych, stowarzyszeń rzemieślniczych i robotniczych, powstałych na Śląsku i w Wielkopolsce oraz galicyjskiego ruchu spółdzielni rolnych.
W Kongresówce od 1906 działało Stowarzyszenie Robotników Chrześcijańskich w Królestwie Polskim, w prowincjach zabranych Stowarzyszenie Katolickie Robotników na Wileńszczyźnie. W zaborze austriackim od 1908 pod nazwą Stronnictwo Chrześcijańsko Socjalne, w 1918 powstało Stronnictwo Katolicko-Ludowe.
W II Rzeczypospolitej, w wyborach do Sejmu w 1922, Polskie Stronnictwo Chrześcijańskiej Demokracji weszło w skład bloku wyborczego Chrześcijańskiego Związku Jedności Narodowej, w 1923 i 1926 weszło do rządów Chjeno-Piasta.
W swoim programie odwoływało się do solidaryzmu, określało się jako centrowe, popierało stworzenie podstaw dla drobnego przemysłu, domagało się rozwoju rodzimego przemysłu i handlu (polska warstwa średnia).
Po przewrocie majowym w 1926, rozbite na trzy frakcje (lwowską, antysanacyjną śląską i centrową). W 1929 weszło w skład centrolewu. W 1934 frakcja lwowska dokonała secesji i poparła sanację. W 1935 część członków powołała Stronnictwo Chrześcijańsko-Ludowe. W 1937 weszło do Front Morges, z Narodową Partią Robotniczą utworzyło Stronnictwo Pracy.
