Latarnie morskie to znaki nawigacyjne w postaci charakterystycznej wieży umieszczonej na brzegu lub wodzie (latarniowiec) wysyłające sygnały świetlne. Czasem wysyłają także sygnały radiowe (radiolatarnia), natomiast w czasie mgły mogą wysyłać sygnały dźwiękowe.
Polska latarnia morska – znak nawigacyjny
Latarnia morska w znaczeniu nawigacji terrestrycznej – istotny znak nawigacyjny (stawa lub latarniowiec), o unikalnej konstrukcji, malowany w sposób ułatwiający dzienną identyfikację np. kolorowe pasy – łatwy do rozróżnienia i identyfikacji, opisany w publikacjach nautycznych, wyposażony w światło nawigacyjne o niepowtarzalnej[3] charakterystyce, oznaczające się większym zasięgiem niż inne światła nawigacyjne, widoczne z morza. Latarnie morskie należą do pierwszych znaków nawigacyjnych na brzegu, zaoczonych[4] przez wachtę nawigacyjną statku podchodzącego z otwartego morza pod brzeg w nocy[5]. Latarnie morskie służą do oznakowania niebezpieczeństw nawigacyjnych (mielizny, rafy – często stosując światła sektorowe – sektory oznaczają niebezpieczeństwo[6]) lub niebezpiecznych nawigacyjnie zmian linii brzegowej[7] lub oznaczają wejścia do portów morskich. Czynnikiem, który decyduje, czy dany znak nawigacyjny jest latarnią, czy tylko stawą ze znakiem świetlnym, jest jego oznaczenie jako latarnia morska – skr. Lt. (ang. lighthouse) lub latarniowiec (ang. lightship) w brytyjskich pomocach nautycznych: mapach morskich (ang. sea charts), spisach świateł (ang. list of lights and fog signals) i locjach (locja morska – ang. sailing directions (pilot)), wydawanych przez Biuro Hydrograficzne Admiralicji Brytyjskiej. Wpis taki jest dokonywany na podstawie materiałów dostarczonych przez instytucję danego kraju, zajmująca się hydrografią (w Polsce Biuro Hydrograficzne Marynarki Wojennej). Biuro Hydrograficzne Admiralicji Brytyjskiej nadaje własny numer latarni (na Bałtyku zaczyna się od litery C). Mapy morskie – (mapy morskie brzegowe), zawierają rysunek latarni morskiej na marginesie lub na lądzie, w celu łatwej identyfikacji w dzień, w spisach świateł latarnia morska jest wyróżniona tłustym drukiem, w locjach oprócz opisu zamieszczono jej rysunek lub fotografię widoku od strony morza, tak jak, wygląda to z mostka nawigacyjnego lub pokładu statku podchodzącego pod brzeg. Latarnie morskie są dozorowane – tzn. obsługiwane przez personel – latarnika, usuwającego awarię, dbającego o usuwanie oblodzenia czy zaparowania szyb laterny i nie dozorowane (ang. unwatch), opisane odpowiednio w publikacjach nautycznych, których wykorzystanie do celów nawigacyjnych powinno być stosowane w drugiej kolejności. Wśród polskich latarni morskich obecnie jedynie latarnia Kikut jest latarnia nie dozorowaną, w okresie działania latarni Góra Szwedów, była ona drugą latarnią nie dozorowaną.
W pobliżu latarni morskich instalowano urządzenia (tzw. „buczki mgłowe”), umożliwiające wysyłanie sygnałów mgłowych podczas ograniczonej widzialności. Niekiedy na wieży lub w pobliżu latarni instaluje się antenę radiolatarni morskiej. Rozwój i powszechne wyposażenie statków morskich (w tym małych jednostek – kutry rybackie) w radary nawigacyjne oraz odbiorniki GPS spowodował, że na podstawie zaleceń IALA wyłączono od 1998 nadawanie sygnałów mgłowych, a od 2001 ograniczono działanie radiolatarni morskich.
Obecnie na polskim wybrzeżu działa 15 latarni morskich (światło nawigacyjne umieszczone na wieży widokowej w Sopocie i stawy na główkach portów Władysławowie, Nowym Porcie czy Westerplatte, stawa „wiatrak” w Świnoujściu itp., nazywane potocznie latarniami morskimi, o charakterystycznej budowie w postaci wieży z laterną, nie są latarniami morskimi w sensie nawigacji (brak oznaczenia – „latarnia morska” w spisie świateł i publikacjach nautycznych), dodatkowo światła te posiadają na niewielki zasięg) oraz 2 latarnie utrzymywane przez polskie stacje polarne.
Powyższe uwagi o znaczeniu latarni morskich w nawigacji dotyczą tradycyjnej nawigacji terrestrycznej. Mimo stosowania nawigacji elektronicznej GPS i map elektronicznych, latarnie wciąż zachowują znaczenie pomocnicze – choć obserwuje się tendencję wygaszania niektórych latarni powodowane ograniczaniem kosztów eksploatacji.
| Nazwa | Rok budowy | Współrzędne | Wys. światła ponad wodą (m) |
Wysokość wieży (m) |
Zasięg nominalny (Mm)[8] |
Światło | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Świnoujście[9] | 1805/ 1 grudnia 1857 |
53°54′57,6″N 14°17′03,0″E |
68 | 64,8 | 9 (czerw.) 25 (białe) |
przerywane, sektorowe, okres 5s (światło – 4 s, przerwa – 1 s) |
|
| Kikut[10] | 1962 | 53°58′59″N 14°34′56″E |
91,5 | 18,2 | 16 | izofazowe, okres – 10 s (światło 5 s, przerwa – 5 s) |
|
| Niechorze[9] | 1866/1948 | 54°05′47″N 15°03′57″E |
62,8 | 45 | 20 | błyskowe, okres – 10 s (błysk 0,5 s, przerwa 9,5 s) |
|
| Kołobrzeg[9] | 1666/1946 | 54°11′17″N 15°33′22″E |
36,5 | 26,0 | 16 | błyskowe, okres – 3 s (światło 1 s, przerwa – 2 s) |
|
| Gąski[9] | 1878 | 54°14′40″N 15°52′30″E |
51,1 | 49,8 | 23,5 | przerywane grupowe, okres – 15 s (światło 2,5 s, przerwa – 1,2 s, światło 2,5 s, przerwa 1,2 s, światło 6,4 s, przerwa 1,2 s) |
|
| Darłowo[9] | 1715/1885 | 54°26′31″N 16°22′51″E |
19,7 | 21,0 | 15 | blaskowe grupowe, okres – 15 s (blask 2 s, przerwa 2 s, blask 2 s, przerwa 9 s) |
|
| Jarosławiec[9] | 1838 | 54°32′30″N 16°32′41″E |
50,2 | 33,3 | 23 | błyskowe grupowe, okres – 9 s (błysk 0,5 s, przerwa 2 s, błysk 0,5 s, przerwa 6 s) |
|
| Ustka[9] | 1871 | 54°35′22″N 16°51′25″E |
22,2 | 19,5 | 18 | przerywane, okres – 6 s (światło 4 s, przerwa 2 s) |
|
| Czołpino[9] | 1875 | 54°43′12″N 17°14′37″E |
75 | 25,2 | 21 | przerywane grupowe, okres – 8 s (przerwa 2 s, światło 1 s, przerwa 2 s, światło 3 s,) |
|
| Stilo[9] | 1906 | 54°47′12″N 17°44′02″E |
75 | 33,4 | 23,5 | błyskowe grupowe, okres – 12 s (blask 0,3s, przerwa – 2,2 s, blask 0,3 s, przerwa 2,2 s, blask 0,3 s, przerwa 6,7 s) |
|
| Rozewie[9] | 1821, zapalenie: 15 XI 1822 |
54°49′54″N 18°20′20″E |
83,2 | 32,7 | 26 | błyskowe, okres – 3 s (błysk 0,1 s, przerwa – 2,9 s) |
|
| Jastarnia[10] | 1938/1950 | 54°42′01″N 18°40′58″E |
22 | 13,5 | 15 | kodowe Morse’a (A), okres – 20 s (światło 2 s, przerwa – 2 s, świato 7 s, przerwa 9 s) |
|
| Hel[9] | 1638/1942 | 54°36′06″N 18°48′56″E |
40,8 | 41,5 | 18 | izofazowe, okres – 10 s (światło 5 s, przerwa 5 s) widoczne w sektorze: 151° – 102° |
|
| Port Północny[10] | 18 czerwca 1984 | 54°23,988' N 18°41,784' E |
61 | 64,3 | 25 | błyskowe grupowe, okres – 9 s (światło 0,5 s, przerwa – 1,5 s, światło 0,5 s, przerwa – 1,5 s, światło 0,5 s, przerwa – 4,5 s) |
|
| Krynica Morska[9] | 1 maja 1895/1951 | 54°23′13″N 19°27′12″E |
53 | 27 | 18 | blaskowe grupowe, okres – 12 s (blask 2 s, przerwa – 2 s, blask 2 s, przerwa 6 s) |
|
| Arctowski[11] | 16 marca 1978 | 62°09′35″S 58°27′55″W |
20 | 6 | blaskowe, okres – 9 s (światło 3 s, przerwa – 6 s) |
||
| Hornsund[12] | ?? grudnia 2006 | 77°00 N 15°33′E |
izofazowe, okres – 10 s (światło 5 s, przerwa – 5 s) |
| Nazwa | Rok budowy | Współrzędne | Wys. światła ponad wodą (m) |
Wysokość wieży (m) |
Zasięg nominalny (Mm) |
Światło | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Rozewie[10] Wygaszona w 1910 |
1875 | 54°49′N 18°20′E |
ok. 67 | ok. 16 | |||
| Góra Szwedów[10] Wygaszona w 1990 |
1936 | 54°37,6' N 18°49,3' E |
34,3 | 17 | 14 | ||
| Nowy Port[9] Wygaszona 1984 Możliwość zwiedzania Od maja do września |
1894/1984 | 54°24′28″N 18°39′50″E |
31,3 (30,3 od 1946) |
27,3 | 16 (13 od 1946) |
stałe do 1911 do 1932 (światło 1 s, przerwa 4 s) do 1945 błyskowe, okres 5 s (blask 4 s, przerwa 1 s) do 1984 roku błyskowe, okres – 5 s (blask 2 s, przerwa 3 s) |
| Nazwa | Rok budowy | Współrzędne | Wys. światła ponad wodą (m) |
Wysokość wieży (m) |
Zasięg nominalny (Mm) |
Światło | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Gdynia Oksywie | 1887-1933 | 54°33′09″N 18°33′46″E |
46,5 | 10 | 8 | Białe błyskowe; okres 3 s | |
| Jastarnia Bór | 16 grudnia 1872-1936 | 54°39′00″N 18°47′24″E |
36,4 | Do 1877 r. blaskowe grupowe, okres – 60 s (światło białe 30 s, przerwa 10 s, światło czerwone 10 s, przerwa 10); od 1877 r. blaskowe grupowe, okres – 120 s (przerwa – 10 s, światło białe 10 s, przerwa – 10s). |
|||
| Nazwa | Rok budowy | Współrzędne | Wys. światła ponad wodą (m) |
Wysokość wieży (m) |
Zasięg nominalny(Mm) | Światło | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Twierdza Wisłoujście[10] (nieczynna od 1758) |
1482 | 54°23′45″N 18°40′46″E |
ok. 18 | 17 | światło stałe (świece od 1724) |
|||
| Wineta | ujście Odry, dokładna pozycja nieznana |
|||||||
| Regoujście | przed 1539 | ok. 54°09′N 15°21′E |
||||||
| Rowokół[13] | planowana do budowy w XVII wieku |
54°39,26' N 17°15,54' E |
115 | 115 | ||||
| Nazwa | Rok budowy | Współrzędne | Wys. światła ponad wodą (m) |
Wysokość wieży (m) |
Zasięg nominalny (Mm) |
Światło | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| główki portu Władysławowo szara stawa po lewej[14] |
1938 | 54° 48,0' N 18° 25,0' E |
światło wygaszone i zastąpione zieloną stawą, widoczną po prawej | ||||
| falochron na Westerplatte[10] Wejście do Nowego Portu, Gdańsk |
1842 | 54° 25,0' N 18° 39,5' E |
13 | 13 | 7 | czerwone blaskowe, okres – 6 s. | |
| Sopot[9][15] | 1903/1904 | 54°26′48″N 18°34′24″E |
25 | 30 | 7 | błyskowe, okres – 4 s (błysk 0,3 s, przerwa – 3,7 s) widoczne w sektorze 192°30′ – 307°30′ |
|
|
|||||||||||||||||