| Pomnik Lotnika w Warszawie |
|
| Państwo | |
| Miejscowość | Warszawa |
| Miejsce | skrzyżowanie alei Żwirki i Wigury z ul. Wawelską |
| Projektant | Edward Wittig |
| Odsłonięto | 11 listopada 1932, 9 września 1967 |
| Zniszczono | 1944 |
| Na mapach: | |
Pomnik Lotnika (oryg. nazwa "Pomnik Lotników") – pomnik znajdujący się na skrzyżowaniu alei Żwirki i Wigury z ulicą Wawelską w Warszawie.
Jest to pomnik polskich lotników walczących podczas I wojny światowej. Zaprojektował go w 1923 r. Edward Wittig. Model pomnika wystawiono w 1929 r. na Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu. Przedwojennego odsłonięcia dokonano 11 listopada 1932. Pomnik ten był jednym pierwszych w Europie pomników poświęconych lotnictwu. Pomnikowa postać pilota ma twarz majora Leonarda Zbigniewa Lepszego[potrzebne źródło].
Do 1944 stał na placu Unii Lubelskiej[1]. Jedną z kotwic narysował Jan Gut, kotwicę po przeciwnej stronie Jan Bytnar "Rudy". Używając do tego specjalnie skonstruowanego przez Rudego wiecznego pióra, uzyskali bardzo trwały napis – był widoczny jeszcze przez kilka lat po wojnie. Pomnik zniszczony przez niemieckich hitlerowców po upadku powstania warszawskiego, został zrekonstruowany przez Alfreda Jesiona. Ponownego odsłonięcia dokonano 9 września 1967 w nowej lokalizacji (skrzyżowanie ulic Żwirki i Wigury z Wawelską).
Szczątki oryginalnego cokołu Pomnika Lotnika zostały porzucone w Parku im. płk. Jana Szypowskiego „Leśnika” przy ul. Kwatery Głównej na Grochowie, gdzie leżą do dziś.[2]