Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Pomnik Najświętszego Serca Pana Jezusa w Poznaniu (nazywany także pomnikiem Wdzięczności lub pomnikiem Chrystusa Króla) – istniejący w latach 1932-1939 pomnik, będący wotum za odzyskaną niepodległość przez Polskę.
Spis treści |
Pomysł budowy pomnika pojawił się w 1920 na Zjeździe Katolickim w Poznaniu. W 1927 roku Komitet Budowy Pomnika zlecił wykonanie projektu Lucjanowi Michałowskiemu. Po długich sporach, usytuowano pomnik w obrębie Dzielnicy Cesarskiej, w rejonie obecnego Pomnika Poznańskiego Czerwca 1956 (Plac Mickiewicza). 23 stycznia 1930 roku uzyskano pozwolenie na budowę i przystąpiono do prac budowlanych. Pomnik uroczyście odsłonięto 31 października 1932. W uroczystościach wzięli udział liczni poznaniacy, pod przewodnictwem kardynała Augusta Hlonda.
Pomnik miał formę łuku triumfalnego. Od strony frontowej w środkowej wnęce znajdowała się odlana z brązu, figura Chrystusa, autorstwa Marcina Rożka. On również wykonał dwa medaliony nad bocznymi przęsłami. Medalion po lewej stronie przedstawiał papieża Piusa XI, a po prawej prymasa Polski Edmunda Dalbora. Stronę północną ozdabiały płaskorzeźby autorstwa Kazimiery Pajzderskiej. Po lewej stronie znajdował się wizerunek rycerza w husarskiej zbroi, a po prawej żołnierza w polowym mundurze i hełmie, trzymającego karabin. W środkowej wnęce znajdowała się alegoryczna płaskorzeźba przedstawiająca trzy stany współczesnej Polski skupione pod polskim godłem.
Według Władysława Czarneckiego, międzywojennego architekta miejskiego, pomnik był źle ustawiony i przeskalowany (m.in. łuk triumfalny nie posiadał żadnej perspektywy urbanistycznej, co przeczyło jego formie). Prezydent Poznania - Cyryl Ratajski, proponował budowę kościoła-wotum, zamiast łuku, jednak pomysł ten nie zyskał uznania kurii arcybiskupiej i komitetu budowy pomnika.
Pomnik zburzyli naziści niemieccy, po wkroczeniu do Poznania w 1939. Wysadzenie obiektu było w ich oczach zemstą za wcześniejsze zburzenie pomnika Bismarcka (legenda głosi, że z głowy Bismarcka miano wykonać figurę Jana Baptysty di Quadro, następnie przetopionej przez Niemców w czasie II wojny). Do wywożenia gruzu zmuszono polskich pracowników. Szczątki palców Jezusa są do dziś przechowywane w poznańskim Muzeum Archidiecezjalnym[1].
|
|||||||||||||||||||||||||
