Pomnik Powstańców Wielkopolskich na Górczynie - pomnik upamiętniający pierwszych poległych powstańców wielkopolskich stojący w centralnej części Cmentarza Górczyńskiego w Poznaniu, w pobliżu bramy głównej.
Modernistyczny monument kryje prochy sześciu powstańców poległych w pierwszym dniu powstania, tj. 27 grudnia 1918: Franciszka Ratajczaka (34 lata), Antoniego Andrzejewskiego (18 lat), Jana Dembińskiego (20 lat), Stefana Grabskiego (20 lat), Maksymiliana Nickela (37 lat) i Stanisława Śniegockiego (30 lat). Pierwotnie spoczywał w tym miejscu tylko Ratajczak, ale w 1924 złożono tu prochy pozostałych bohaterów, m.in. z uwagi na likwidację Cmentarza Łazarskiego.
Pierwszy pomnik, autorstwa Stanisława Jagmina, odsłonięto w 1924. Miał formę monumentalnej mastaby i przedstawiał Matkę Boską nad ciałem umierającego powstańca. Napis ówczesny głosił: Cieniom poległych bohaterów w Wielkopolskim Powstaniu Grudniowym 1918/1919. Pozostali przy życiu towarzysze broni i rodacy. W odsłonięciu brał udział m.in. ks. Kazimierz Maliński.
W czasie okupacji nazistowskiej pierwotny pomnik uległ zniszczeniu. W 1968 postawiono nowy, drugi pomnik, autorstwa Ryszarda Skupina. Reprezentuje on stylistykę modernistyczną i jest bardzo ascetyczny w formie - nad grobami wznosi się asymetryczna stela z napisem: Cześć Bohaterom (lewa strona) i nazwiskami oraz wiekiem poległych, a także orłem (prawa strona). Na elemencie poziomym umieszczono krzyż powstańczy. W 1968 opiekę nad monumentem powierzono nauczycielom i uczniom z pobliskiej Szkoły Podstawowej nr 52.
Na rewersie Pomnika Powstańcw Wielkopolskich znajduje sie modernistyczny Pomnik ofiar okupacji hitlerowskiej. Składa się z dwóch części: poziomego bloku i cokołu z figurą Chrystusa Frasobliwego. Na poziomym bloku umieszczono dwa napisy:
W czasie okupacji naziści zakopywali na terenie cmentarza skrzynie z prochami zamordowanych ofiar represji, wcześniej spopielane w spalarni śmieci na Wilczaku.