Pomnik Wilhelma I w Poznaniu – nieistniejący monument zlokalizowany w Poznaniu, w północnej części Alei Marcinkowskiego, przed gmachem Generalnej Komendantury (dawny Plac Działowy), upamiętniający cesarza Wilhelma I.
Pomnik, zaprojektowany przez berlińskiego rzeźbiarza, urodzonego w Nakle nad Notecią - Roberta Baerwalda, uchodził za jedno z najlepszych posągowych przedstawień cesarza[1]. Baerwald, dzięki temu projektowi stał się znany i otrzymał szereg dalszych zamówień.
Pomnik miał uosabiać sukcesy militarne Niemiec. Cesarz przedstawiony był w mundurze, jako przywódca przede wszystkim militarny (tzw. Krieger-Denkmal). Przy cokole umieszczono dwie postacie kobiece - boginię zwycięstwa i Ojczyznę opłakującą poległych synów. Monument wpisywał się w tworzony podówczas wizerunek Poznania, jako stolicy niemieckiego Wschodu.
Początkowo proponowano, jako miejsce posadowienia pomnika, plac Kolegiacki, ale ostatecznie zwyciężył plac Działowy - urbanistycznie jakby stworzony pod tego rodzaju rozwiązanie. Pierwszym terminem, w którym zamierzano odsłonić pomnik był 10 czerwca 1888 (złote gody cesarskiej pary). Z uwagi jednak na śmierć kolejnych cesarzy (Wilhelma I i Fryderyka III), ostatecznie monument odsłonięto 22 września 1889, bez udziału władz centralnych. Władzę duchowną reprezentował natomiast arcybiskup Julius Dinder.
Podobnie, jak wszystkie pruskie pomniki w Poznaniu, tak i ten zburzono w kwietniu 1919 i przekazano do przetopienia na monumenty polskie.