Pomnik Wolności w Rydze

Pomnik Wolności
Państwo	Łotwa
Miejscowość	Ryga
Projektant	Kārlis Zāle
Całkowita wysokość	35 m
Odsłonięto	18 listopada 1935
Położenie na mapie Łotwy Pomnik Wolności
56°57′05″N 24°06′47″E
Multimedia w Wikimedia Commons

Pomnik Wolności w Rydze (łot. Brīvības piemineklis, potocznie przez Łotyszów zwany Mildą) – stojący w centrum Rygi symbol niepodległości państwa odsłonięty w 1935.

Historia

Instalancja została wzniesiona w latach 1931–1935 na miejscu pomnika przedstawiającego Piotra Wielkiego na koniu, który stał przy Bulwarze Wolności aż do wkroczenia wojsk niemieckich do Rygi w 1915 (łot. Brīvības bulvāris, do I wojny światowej Aleksandrowskij Bułward) łączącym ze sobą Stare i Nowe Miasto.

Budowa została sfinansowana ze składek społeczeństwa i zrealizowana przez architekta Ernestsa Štālbergsa wg. szkiców Kārlisa Zālego.

W 1945 planowano wysadzenie pomnika w powietrze, jednak wg powszechnie panującego przekonania został uratowany przez pochodzącą z Rygi Wierę Muchinę – uczennicę Zālego. Jako optyczną przeciwwagą dla pomnika sto metrów dalej na drugim końcu bulwaru wzniesiono pomnik Władimira Lenina.

U stóp Pomnika Wolności znajdują się symboliczne rzeźby przedstawiające Strażników Ojczyzny, Matkę-Łotwę, Rodzinę i Pracę. Na cokole umieszczono napis Za Ojczyznę i Wolność (łot. Tēvzemei un Brīvībai).

Na szczycie 19-metrowego obelisku znajduje się dziewięciometrowa "alegoria wolności" – statua uosabiająca niezależność Łotwy. W swoich dłoniach trzyma trzy gwiazdy symbolizujące trzy historyczne regiony państwa: Inflanty, Kurlandię z Semigalią i Łatgalię. W czasach ZSRR gwiazdy interpretowano jako symbol jedności republik bałtyckich.

W przeciwieństwie do pomnika Lenina usuniętego w 1991 kobieta, jak i umieszczone u podnóża rzeźby figury, skierowane są twarzą na Zachód, co ma symbolizować więź Łotwy z cywilizacją łacińską. Postaci ze spuszczoną głową, związane łańcuchami patrzą z kolei w kierunku Wschodu.

• 

  Warta honorowa przed Pomnikiem

• 

  Pomnik Piotra Wielkiego (1910-1915)