Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Pomnik nachodzki w Poznaniu (także: pomnik lwa, niem. Löwendenkmal) – nieistniejący monument, który zlokalizowany był w Poznaniu na placu Wilhelmowskim (obecnie plac Wolności), w bezpośrednim sąsiedztwie Arkadii (tyłem do niej).
Spis treści |
Projektantem pomnika był radca budowlany Cäsar Stenzel. Monument przedstawiał lwa z grzywą, wspartego na lawecie armatniej, stojącego na wysokim cokole. Na narożach cokołu stały cztery postacie dowódców pruskich z bitwy pod Nachodem, które to wydarzenie pomnik upamiętniał, a w której poległo także wielu Polaków, walczących po obu stronach konfliktu. Lew celowo kroczył ku wschodowi, co nadawało pomnikowi określoną, ekspansywną wymowę.
Odsłonięcie dzieła Stenzla miało miejsce 27 czerwca 1870, w obecności oddziałów walczących w 1866 pod Náchodem, a wchodzących w skład V Korpusu Armii Pruskiej, pod dowództwem generała Karla Friedricha von Steinmetza. W uroczystości uczestniczyli przedstawiciele władz miejskich, regionalnych, a także abp Mieczysław Halka-Ledóchowski. Mimo zaproszenia nie przybył Wilhelm I Hohenzollern.
Pomnik przestał istnieć, zrzucony spontanicznie z cokołu przez młodzież w nocy z 3 na 4 kwietnia 1919, podobnie jak inne niemieckie pomniki w mieście. Był to efekt manifestacji w obronie praw Polski do Gdańska i Pomorza Nadwiślańskiego. Wszystkie pomniki zgromadzono na Placu Wolności, a stąd przewieziono do składnicy złomu przy ul. Masztalarskiej, celem przetopienia na monumenty polskie. Obecnie w miejscu pomnika jest wmurowana pozioma płyta pamiątkowa w miejscu złożenia przysięgi przez powstańców wielkopolskich.
|
||||||||||||||||||||||
