Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Pomorska Brygada Kawalerii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Pomorska Brygada Kawalerii
Historia
Państwo Polska II Rzeczpospolita
Sformowanie 1937
Rozformowanie 1939
Tradycje
Rodowód Brygada Kawalerii Bydgoszcz
Dowódcy
Ostatni płk Adam Bogoria-Zakrzewski
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja Bydgoszcz
Podporządkowanie Armia Pomorze
Rodzaj wojsk Kawaleria

Pomorska Brygada Kawalerii (Pom. BK) – wielka jednostka kawalerii Wojska Polskiego II RP.

Spis treści

[edytuj] Okres międzywojenny

W kwietniu 1934 Dowództwo Brygady Kawalerii Toruń przeniesione zostało do garnizonu Bydgoszcz, w związku z czym brygada przemianowana została na Brygadę Kawalerii "Bydgoszcz".

1 kwietnia 1937 BK "Bydgoszcz" przemianowana została na Pomorską Brygadę Kawalerii.

[edytuj] Organizacja brygady

[edytuj] Obsada personalna dowództwa brygady w latach 1929–1939

Dowódcy:

Zastępcy dowódcy:

Szefowie sztabu:

[edytuj] Udział w wojnie obronnej 1939

Brygada walczyła w składzie Armii "Pomorze"

Pomorska Brygada Kawalerii pod dowództwem płk. Adama Zakrzewskiego wchodziła w skład Grupy Operacyjnej "Czersk" gen. bryg. Stanisława Grzmota-Skotnickiego w Armii "Pomorze". Otrzymała zadanie opóźniania ruchów nieprzyjaciela poprzez wiązanie go w walce i niszczenie w korytarzu ograniczonym północną granicą działania 15 DP i północną granicą działania armii. Wyznaczono szosy (w rejonie działania brygady): SępolnoKoronowo, ChojniceTucholaChełmno, WięcborkBydgoszcz, Chojnice – Tczew i Kościerzyna – Tczew jako szlaki, wzdłuż których prowadzone miały być działania. Dowódcy brygady zostały podporządkowane bataliony ON w rejonie oraz batalion strzelecki z Chojnic[1]

1 września część 18 Pułku Ułanów Pomorskich przeprowadziła pod Krojantami szarżę na odpoczywający około 800-osobowy oddział wojska z niemieckiej 2 Dywizji Piechoty (zmotoryzowanej) gen. por. Paula Badera. Niemcy ponieśli ciężkie straty, całkowitego rozbicia uniknęli jednak dzięki ogniowi broni maszynowej samochodów pancernych ubezpieczających ich postój z pobliskiego lasu. Podczas szarży poległ dowódca pułku płk Kazimierz Mastalerz, dowódca 1 szwadronu rtm. Eugeniusz Świeściak oraz 25 ułanów.

2 września brygada otrzymała zadanie uderzenia na Koronowo bronione przez niemiecką 3 Dywizję Pancerną gen. por. Leo Geyra von Schweppenburga, mające odciążyć przebijającą się z "korytarza" 9 Dywizję Piechoty. Za cenę dużych strat w starciach pod Polednem, Luszkowem i Topolinkiem dotarła do głównych sił armii. 16 Pułk Ułanów Wielkopolskich po dramatycznej walce pod Bukowcem został całkowicie rozbity. 18 Pułk Ułanów Pomorskich został rozbity podczas przebijania się ku Wiśle. Pozostałe oddziały, które zdołały wyrwać się z Borów Tucholskich, utworzyły improwizowany oddział i weszły 5 września w skład Grupy Operacyjnej gen. bryg. Juliusza Drapelli. Resztki brygady 9 września brały udział wraz z Podolską Brygadą Kawalerii w bitwie nad Bzurą. Następnie przebiła się do Puszczy Kampinoskiej i wraz z Wielkopolską Brygadą Kawalerii i Podolską Brygadą Kawalerii weszła w skład Zbiorczej Brygady Kawalerii gen. bryg. Romana Abrahama, z którą przebijała się przez Palmiry do Warszawy. Do stolicy weszła 20 września i brała udział w jej obronie aż do kapitulacji 28 września.

[edytuj] Ordre de Bataille i obsada personalna we wrześniu 1939

Pododdziały przydzielone:

Przypisy

  1. Konrad Ciechanowski: Armia Pomorze 1939. s. 37. 

[edytuj] Bibliografia

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Pomorska_Brygada_Kawalerii&oldid=30914180
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty