Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Port lotniczy Kansai Kansai International Airport 関西国際空港 |
|||||
 Widok portu lotniczego |
|||||
| Państwo |  Japonia |
||||
| Miejscowość | Osaka | ||||
| Właściciel | Kansai International Airport Co., Ltd. | ||||
| Kod IATA | KIX | ||||
| Kod ICAO | RJBB | ||||
| Wysokość | 15 m n.p.m. | ||||
| Statystyki ruchu (2006) | |||||
| Liczba pasażerów | 16 582 027 | ||||
| Cargo | 842 085 t | ||||
| Liczba operacji | 114 559 | ||||
| Drogi startowe | |||||
|
|||||
|
Położenie na mapie Japonii
  KIX
|
|||||
| Na mapach: | |||||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||||
Międzynarodowy port lotniczy Kansai (jap. 関西国際空港 Kansai Kokusai Kūkō?, ang. Kansai International Airport) jest największym na świecie lotniskiem wzniesionym na sztucznej wyspie. Lotnisko Kansai leży 5 km od brzegów Honsiu, największej wyspy Japonii, 28 km od Kobe.
W całości leży na sztucznej wyspie. Z lądem łączy ją najdłuższy na świecie most dwukondygnacyjny (3,7 km). Lotnisko zostało oddane do użytku pasażerom 12 września 1994 roku po czterech latach prac.
Budynek lotniska Kansai ma 1700 metrów długości i jest jedną z najdłuższych budowli na świecie. Inżynierowie projektujący sztuczną wyspę i lotnisko korzystali z najnowocześniejszych technologii. Budynki wykonane ze stali i szkła mają bardzo nowoczesne kształty. Budynek terminalu jest narażony na często występujące tu tajfuny i trzęsienia ziemi. W ciągu pięciu lat osiadł o ponad 5 metrów. Prace nad budową drugiego terminalu i nowego pasa startowego zakończono w lipcu 2007 roku. Terminal oddano do użytku 2 sierpnia.
Jedną z przyczyn wybudowania lotniska właśnie na morzu jest brak dostatecznej ilości miejsca w pobliżu wielkich miast. Inną jest dążenie do odsunięcia hałaśliwych lotnisk od miejsc, gdzie mieszkają ludzie. Startujące samoloty wznoszą się nad morzem, dzięki czemu lotnisko może funkcjonować w dzień i w nocy nie przeszkadzając nikomu.
Zatoka Osaka, w której wybudowano wyspę, ma 20 metrów głębokości. Najpierw na dno morskie sypano piasek, potem pokruszone skały. Ciężar gruzu skalnego wyciskał wodę z dna morskiego, dzięki czemu można było ustawic na nim fundamenty. Aby ładunki piasku i gruzu trafiły na właściwe miejsce, pracę barek nadzorowano za pomocą komputerów i satelitów.
Na projekt lotniska rozpisano konkurs. Zwycięzcą został Renzo Piano, jeden z twórców Centrum Pompidou w Paryżu. Piano zdecydował się wybudować port lotniczy o długości 1700 metrów, w którym pasażerowie mogą swobodnie przemieszczać się od wejścia do czekającego na nich samolotu. Komputery nieustannie kontrolują 900 podpór, na których wspiera się cała budowla, korygując nieznacznie ich wysokość.
Spis treści |
