Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Port rzeczny w Poznaniu powstał z inicjatywy władz miasta w latach 1896-1902 na Warcie. Wcześniej w mieście działało kilka nabrzeży przeładunkowych, a port powstał w miejscu jednego z nich - bulwaru Kleemana. Ulokowany był on na ulicy Szyperskiej, w pobliżu mostu Chwaliszewskiego. Łącznie teren zakupiony przez miasto miał powierzchnię 57 000 m2.
Wybudowane nabrzeże miało 704 m długości i ciągnęło się od dawnego bulwaru Kleemana do mostu kolejowego koło Tamy Garbarskiej. Opierało się na wbitych na 5 metrów w dno rzeki żelaznych słupów. Koryto rzeki pogłębiono. Na nabrzeżu funkcjonowało 5 dźwigów portowych o ładowności 1,5 t oraz 2 żurawie bramowe o ładowności 2 t. Port miał również połączenie kolejowe z dworcem Tama Garbska.
Oficjalne otwarcie portu miało miejsce 1 października 1902 roku. W roku 1913 przeładowano w nim 220 tys. ton towarów. Transportowano towary do Szczecina, Hamburga, Frankfurtu nad Odrą, Kostrzyna, Berlina i Gorzowa.
Po przyłączeniu Poznania do Polski w 1919 port podupadł, by znów ożyć po podpisaniu umów celnych z Niemcami w 1923. Rok później powołano Żeglugę Wielkopolską. W 1926 przeładowano 120 tys. ton towarów, a w latach 1926-1932 przetransportowano przez Poznań łącznie 300 tys. ton węgla.
Podczas bitwy o Poznań w 1945 port został zniszczony w 95% i nigdy nie został odbudowany, a żegluga na Warcie zamarła.
