Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Chrześcijaństwo (gr. Χριστιανισμóς , łac. Christianitas) – religia monoteistyczna i rodzina związków wyznaniowych głoszących nauczanie o mesjaństwie i synostwie Bożym Jezusa Chrystusa, jego męczeńskiej i odkupieńczej śmierci oraz zmartwychwstaniu. Świętą księgą chrześcijan jest Biblia. Chrześcijaństwo jest największą religią na świecie. Liczbę wierzących w Chrystusa określa się na ok. 2,1 mld[1] ludzi (1/3 ludności świata)[2], biorąc pod uwagę wszystkie odłamy wchodzące w jej skład. Zgodnie z Dziejami Apostolskimi (11,26) W Antiochii po raz pierwszy nazwano uczniów chrześcijanami.
Portal ma na celu przybliżenie zagadnień związanych z jego tematyką oraz ułatwić rozwój Wikipedii w omawianym zakresie.
Wszelkie sprawy dotyczące działalności tego portalu omówić można na stronie jego dyskusji.
Wizyta Billy'ego Grahama w Polsce miała miejsce 6-16 października 1978 roku. Polska była 57. krajem, który odwiedził Billy Graham[10]. Wizyta odbywała się w następujących miastach: Warszawa, Białystok, Poznań, Wrocław, Katowice, Oświęcim, Kraków, Częstochowa i ponownie Warszawa. Podczas wizyty Graham spotkał się z wicepremierem Józefem Tejchmą, ministrem Kazimierzem Kąkolem[11]. Tłumaczem Grahama był Zdzisław Pawlik, sekretarz Polskiej Rady Ekumenicznej.
Wizyta była jednym z najważniejszych wydarzeń w historii polskiego ewangelikalnego chrześcijaństwa. Nigdy dotąd na ewangelikalnych zgromadzeniach w Polsce nie było tak licznych zgromadzeń. Wizyta była też ważnym wydarzeniem ekumenicznym, otworzyła nowy etap współpracy między kościołami chrześcijańskimi w Polsce.
Wizyta była też sygnałem dla zachodniego chrześcijaństwa o stopniu zaawansowania polskiego ekumenizmu – baptysta głosił w katolickich kościołach[12].
Wizyta Grahama otworzyła nowy etap współpracy ekumenicznej, co zostało docenione także przez stronę prawosławną. 15 października 1979 roku metropolita Bazyli w Polsce wyróżnił Grahama Orderem św. Marii Magdaleny[13].
W 1981 roku otrzymał doktorat honoris causa od ChAT-u, po którego odbiór przybył osobiście[14]. Był to jego 27. doktorat honorowy[15].
Bp Andrzej Siemieniewski napisał: „Wrocław stał się miastem szczególnie pobłogosławionym […] w roku 1978 głosił tu Ewangelię światowej sławy kaznodzieja baptystów, Billy Graham”[16].
Aleksy, imię świeckie: Siergiej Władimirowicz Simanski [17] (ur. 27 października 1877 w Moskwie, zm. 17 kwietnia 1970 w Pieriediełkinie) – 13. prawosławny patriarcha Moskwy i całej Rusi, zwierzchnik Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego w latach 1945–1970.
Od 1933 pełnił urząd metropolity leningradzkiego[17], pozostając tymczasowo ordynariuszem eparchii nowogrodzkiej. Wskutek represji wymierzonych w duchowieństwo w latach 30. XX wieku w kierowanej przez niego metropolii czynne pozostawały jedynie nieliczne świątynie. Metropolita Aleksy walczył również z wpływami Żywej Cerkwi i z josifianami. W 1936, obawiając się kolejnych prześladowań wydał dekret zabraniający w swojej eparchii komunii świętej dzieci[18]. Z powodu odebrania Cerkwi monasteru Zmartwychwstania Pańskiego, w którym zamieszkiwali metropolici leningradzcy, zmuszony był zamieszkać w pomieszczeniu na dzwonnicy soboru św. Włodzimierza[19].
W 1939 był jednym z czterech hierarchów Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego pozostających na wolności i sprawujących swoje obowiązki. Wszyscy inni biskupi Patriarchatu Moskiewskiego zostali w okresie po rewolucji październikowej skazani na śmierć i straceni, skazani na kary łagru, osiedlenia lub zesłania[20].
Cztery dni po ataku Niemiec na ZSRR metropolita Aleksy wezwał prawosławnych do obrony kraju. 10 lipca tego samego roku, w kazaniu wygłoszonym w soborze Objawienia Pańskiego w Moskwie, nazwał udział w walce z agresorem "świętą powinnością" każdego obywatela kraju oraz działaniem wynikającym z porywu serca każdego Rosjanina.
W czasie blokady Leningradu pozostał za zgodą władz w mieście, by swoimi publicznymi wystąpieniami podnosić morale ludności. Mimo trwających bombardowań regularnie odprawiał nabożeństwa.
Poznaj chrześcijaństwo. Wybrane zagadnienia związane z chrześcijaństwem.
Teologia · Moralność · Etyka · Papież · Jezus Chrystus · Bóg · Restoracjonizm Anabaptyzm · Protestantyzm · Anglikanizm · Katolicyzm · Prawosławie · Orientalna Ortodoksja · Asyryjski Kościół Wschodu · Maria z Nazaretu · Święty · Trójca Święta · Stary Testament · Nowy Testament · Kanon · Księgi deuterokanoniczne · Apokryfy · Septuaginta · Wulgata · Dekalog · Kazanie na górze · Polskie przekłady Biblii · Stworzenie świata · Upadek człowieka · Zbawienie · Uświęcenie · Theosis · Nabożeństwo · Liturgia · Sakramenty · Eschatologia · Apologetyka Sobory powszechne · Chrystianizacja · Schizma wschodnia · Krucjaty · Reformacja · Antytrynitaryzm · Augustianizm · Tomizm · Ikonografia · Arminianizm · Episkopalizm · Prezbiterianizm · Kongregacjonalizm
Kościół Wszystkich Świętych w Wittenberdze, kościół zamkowy (niem. Schlosskirche) – późnogotycki kościół stanowiący obecnie najważniejszą część kompleksu zamkowego w Wittenberdze, (Saksonia-Anhalt, Niemcy).
Przebywający w Wittenberdze od 1508 r. Marcin Luter, 31 października 1517 do drewnianych drzwi przybił 95 tez (tak głosi legenda), wzywając do dysputy o kryzysie w Kościele katolickim. Świątynię gruntownie przebudowywano w XVIII i odbudowano w XIX wieku w duchu neogotyckim ze zniszczeń wojny siedmioletniej.
W obecnym kształcie kościół jest neogotycki, w formie trójnawowej pseudohali, z zintegrowanym z częścią nawową długim zamkniętym poligonalnie prezbiterium z obejściem. Nawy boczne jak i obejście są bardzo wąskie, podzielone na dwie kondygnacje – dolną i górną, którą tworzą empory - jeden z najważniejszych elementów w strukturze kościoła protestanckiego. Wnętrze jest nakryte sklepieniem sieciowym wspartym na ośmiobocznych filarach międzynawowych. Światło wpada przez wielkie ostrołukowe okna z dekoracją maswerkową. Wzniesiony z kamienia kościół ma na zewnątrz elewacje oszkarpowane. Ściany wieńczy gzyms, powyżej którego znajduje się dach z ceramiczną dekoracją ornamentalną, zwieńczony wieżyczką na sygnaturkę. Od strony północno-zachodniej wznosi się wysoka 88-metrowa wieża, wzniesiona na planie okrągłym. Gładkie ściany dolnych kondygnacji kontrastują z bogato dekorowaną formami gotyckimi galerią widokową nakrytą kopułą z latarnią, którą wieńczy hełm w formie iglicy. Poniżej galerii widokowej widoczna jest inskrypcja Ein feste Burg ist unser Gott". Jest to początek napisanej przez Lutra pieśni Warownym grodem jest nasz Bóg, która stała się hymnem reformacji.
Upadek człowieka • Kodeks Justyniański (Codex iuris civilis) • Ratum et Consummatum • Adwentyści Dnia Siódmego – zbór w Żywcu • Władysław Zązel • Misje ludowe • Papieskie Dzieła Misyjne • Życie religijne • Wolny Kościół Katolicki • Eucharystyczny Kościół Katolicki
 |
 |
 |
 |
 |
| Religioznawstwo | Judaizm | Katolicyzm | Prawosławie | Protestantyzm |
 |
 |
 |
 |
| Biblia | Święci | Zakony | Anglikanizm |
