Postrzyżyny

Postrzyżyny – obrzęd starosłowiański polegający na rytualnym obcięciu włosów, związany z wejściem młodego chłopca w dorosłość i nadaniem nowego imienia. Postrzyżyn dokonywano po ukończeniu przez chłopca 7-10 lat. Chłopiec do tego wieku pozostawał pod opieką matki i był traktowany jak dziecko. Po postrzyżynach chłopiec przechodził pod opiekę ojca i zaczynał poznawać prace oraz ceremonie typowe dla mężczyzn. Od postrzyżyn ojciec oficjalnie uznawał chłopca za syna. Ceremonia ta wiązała się z poczęstunkiem lub ucztą.

Najprawdopodobniej jeszcze pod koniec XVIII wieku praktykowano zwyczaj postrzyżyn, który miał oznaczać poddanie się woli i władzy osoby rytualnie ścinającej włosy.

Zwyczaj postrzyżyn praktykowany jest do dzisiaj, powszechnie jako swoisty symbol poddania się władzy. Postrzyżeni są szeregowi idący do wojska, co jest dokładną kontynuacją rycerskiej tradycji. W prawosławiu osoby wstępujące do zakonów (mężczyźni i kobiety) poddają się postrzyżynom dla biskupa lub przełożonego klasztoru. Współcześnie, w swej pierwotnej formie (wraz z nadaniem imienia), zwyczaj ten jest nadal praktykowany w rodzimowierczych związkach wyznaniowych jak Rodzimy Kościół Polski czy Rodzima Wiara.

Linki zewnętrzne

• Postrzyżyny w trakcie Święta Plonów 2010 Rodzimego Kościła Polskiego – Fotoreportaż: cz.I, cz.II;
• Postrzyżyny kobiet w monasterze w Wojnowie
• Anna Walczyk, Ratomir Wilkowski: Baśń O Piaście Kołodzieju i postrzyżynach jego syna Ziemowita