Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Potencjał

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy potencjału skalarnego pola wektorowego w fizyce. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Potencjał - pole skalarne określające pewne pole wektorowe. W fizyce dla wielu pól różnica potencjałów w dwóch punktach określa ilość energii koniecznej do przemieszczenia ciała z jednego punktu do drugiego.

Spis treści

[edytuj] Definicja

Jeżeli dla danego pola wektorowego  \vec A(\vec r) istnieje pole skalarne  \varphi (\vec r) , takie że w każdym punkcie jego gradient jest równy wektorowi danego pola ze zmienionym zwrotem:

 \vec A  (\vec r)= - \nabla \varphi (\vec r)

to pole  \vec A(\vec r) nazywamy polem potencjalnym, a  \varphi (\vec r) jego potencjałem. Definicja potencjału skalarnego nie określa go jednoznacznie, bo dodanie do  \varphi (\vec r) jakiejkolwiek wielkości stałej C nie wpływa na wektor  \vec A(\vec r) . Gdy trzeba pozbyć się tej dowolności, wprowadza się dodatkowy warunek określający wartość stałej C[1].

W konkretnych przypadkach pól fizycznych spotyka się w literaturze inne definicje potencjału, ale wszystkie one są równoważne powyższej.

[edytuj] Właściwości

\operatorname{rot} \vec{A} = \nabla \times \vec{A} = \vec{0}

Jeżeli dla każdego punktu określonego przez wektor \vec r pole sił dane jest funkcją {\vec F(\vec r)}, to zależność na potencjał punktu \vec r względem \vec r_0 przyjmie postać całki krzywoliniowej:

Q(\vec r)=\int\limits_{L(\vec r,\vec r_0)}\vec{F}(\vec r)\mathrm{d}\vec{l},

[edytuj] Potencjał pola centralnego

Pole centralne jest zawsze potencjalne. Potencjał pola centralnego zależy jedynie od odległości od centrum pola. Jeżeli środek układu współrzędnych znajduje się w centrum pola, to:

 \vec A ( \vec r) = - \frac {d  \varphi (r)} {d r} \frac {\vec r } r

[edytuj] Przykłady potencjałów pól fizycznych

W fizyce najpopularniejsze pola potencjalne to pole grawitacyjne oraz pole elektryczne. Jako punkt odniesienia do obliczania potencjału (miejsce, w którym potencjał wynosi zero) przyjmuje się często nieskończoność. W elektrotechnice i elektronice bywa to często potencjał ziemi, przewód ochronny, czy wydzielony fragment obwodu nazywany masą.

[edytuj] Potencjał pola elektrycznego

Information icon.svg Osobny artykuł: Potencjał elektryczny.
 \varphi_E = \frac {E_p}{q}
\varphi_{P} = \frac{W_{P\rightarrow\infty}}{q}.
 \vec E (\vec r) = - \nabla \varphi_E (\vec r)

Jednostką potencjału pola elektrycznego jest wolt (V). Bardzo często używa się też pojęcia napięcia elektrycznego będącego różnicą potencjałów w dwóch punktach.

[edytuj] Potencjał harmoniczny

Pole siły harmonicznej określone jest przez:

 \vec{F}(\vec r)=-k \vec{r}

Pole jest centralne, potencjał (tożsamy z energią potencjalną) wynosi

\varphi_S = \frac {k r^2} 2

Często stosuje się ten potencjał w postaci jednowymiarowej, wtedy

 F(x)=-k x\,    oraz    \varphi_S = \frac {k x^2} 2

[edytuj] Potencjał pola prędkości

Potencjał pola prędkości ośrodka ciągłego jest przykładem potencjału nie mającego bezpośredniego związku z energią. Wprowadza się go w mechanice ośrodków ciągłych by otrzymać opis ruchu niezależny od wyboru układu odniesienia[4].

W przepływie bezwirowym płynu nielepkiego pole prędkości ośrodka  \vec v(\vec r) można opisać przez jej potencjał  \varphi (\vec r):

 \vec v (\vec r) = - \nabla \varphi (\vec r)

Przepływ dla którego można określić potencjał pola prędkości nazywa się przepływem potencjalnym.

Prędkość w powyższym wzorze oznacza prędkość ośrodka w ustalonym punkcie przestrzeni (podejście Eulera), a nie prędkość ustalonego punktu ośrodka poruszającego się w przestrzeni (częściej stosowane podejście Lagrange'a).

[edytuj] Potencjał pola grawitacyjnego

 \vec g (\vec r) = - \nabla \varphi_g (\vec r)
 \vec g (\vec r) = - \frac { G M } {r^2} \frac {\vec r} r
gdzie G jest stałą grawitacyjną. Pole grawitacyjne jest wtedy centralne, a jego potencjał wynosi
 \varphi_g (r) = - \frac {G M} r

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Andrzej Januszajtis: Pola. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1982. ISBN 83-01-01665-5. 
  2. Jay Orear: Fizyka.. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1990. ISBN 83-204-0994-2. 
  3. David Halliday: Podstawy fizyki.. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003. ISBN 83-01-14076-3. 
  4. A.K Wróblewski, J.A. Zakrzewski: Wstęp do fizyki.. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1989, s. 26. ISBN 83-01-07012-9. 

[edytuj] Zobacz też

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Potencjał&oldid=31280957
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty