Potylicz

Potylicz
Herb Potylicza
Państwo	Ukraina
Obwód	lwowski
Położenie na mapie Ukrainy Potylicz
50°13′N 23°33′E

Potylicz (ukr. Потелич) – wieś w obwodzie lwowskim w rejonie żółkiewskim na Ukrainie. Położona jest w paśmie Wschodniego Roztocza, w dolinie rzeki Tylicy.

Do 1939 roku istniała polska gmina Potylicz.

Osada znana była już w 1261 roku pod nazwą Tylicz. W 1498 roku król Jan I Olbracht nadał jej prawa miejskie magdeburskie. W XVI w. miasteczko było ważnym ośrodkiem garncarskim. Zawdzięcza to bogatym zasobom glinki garncarskiej i fajansowej w okolicy. Oprócz produkcji ceramicznej w okolicach miasteczka czynne były w tym czasie również huty szkła. W XVII wieku, po przeniesieniu głównego szlaku handlowego łączącego Lublin ze Lwowem tak, by przebiegał przez Rawę Ruską, miasto podupadło i nie odzyskało już dawnego znaczenia. Pod koniec XIX wieku miasteczko zamieszkiwane było przez 2929 osób, w tym 2131 grekokatolików, 493 rzymskokatolików i 303 Żydów.

Do najważniejszych zabytków wsi należą:

• drewniana cerkiew pw. Świętego Ducha

• murowana cerkiew pw. Świętej Trójcy,
• murowany kościół pw. Świętego Stanisława, konsekrowany w 1858 roku.

Linki zewnętrzne

• Potylicz w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom VIII (Perepiatycha – Pożajście) z 1887 r.