| Powiat horochowski | |||||||||||
Położenie na mapie województwa |
|||||||||||
| Województwo | wołyńskie | ||||||||||
| Siedziba władz powiatu | Horochów | ||||||||||
| Powierzchnia | 1757 km² | ||||||||||
| Ludność (1931) • liczba • gęstość |
122,1 tys. 69,5 osób/km² |
||||||||||
|
|||||||||||
Powiat horochowski – powiat utworzony 12 grudnia 1920 r. pod Zarządem Terenów Przyfrontowych i Etapowych z części powiatu włodzimierskiego (gminy: Brany, Chorów, Podberezie, Świniuchy, Skobiełka, Kisielin i Horochów)[1]. 19 lutego 1921 r. wszedł w skład nowo utworzonego województwa wołyńskiego II Rzeczypospolitej. Jego siedzibą było miasto Horochów. W skład powiatu wchodziło 7 gmin wiejskich, 2 miejskie 181 gromad wiejskich (sołectw) i 2 miasta.
Spis treści |
Powiat horochowski zajmował południowo-zachodnią część województwa wołyńskiego i graniczył: na zachodzie z powiatem włodzimierskim i sokalskim (województwo lwowskie), od północy z powiatem kowelskim, od wschodu z powiatem łuckim, od południa z powiatem radziechowskim (województwo tarnopolskie).
Powierzchnia powiatu wynosiła 1257 km2, a ludność 122,1 tys. osób (według spisu z 1931 r.), dając wskaźnik zamieszkania 69 osób na 1 km2.
Powiat w większości zamieszkany był przez ludność ukraińską liczącą 84,3 tys. (69,0%). Drugą narodowością pod względem liczebności byli tam Polacy w liczbie 21,1 tys. (17,3%) osób. Reszta to Żydzi i inne, nieliczne grupy narodowościowe.
|
||||||||||||||
|
|||||||||||