Powiat słucki

Powiat lub ujezd słucki – dawny powiat województwa nowogródzkiego Wielkiego Księstwa Litewskiego, następnie w zachodniej części guberni mińskiej Imperium Rosyjskiego, później w latach 1919–1920 powiat w składzie okręgu mińskiego Zarządu Cywilnego Ziem Wschodnich (ZCZW) – tymczasowej jednostki terytorialnej pod polską administracją. Częściowo pokrywał się z obecnym rejonem słuckim na Białorusi.

Demografia

Według spisu ludności w grudniu 1919 roku powiat słucki okręgu mińskiego ZCZW zamieszkiwało 228 727 osób, z których 85,3% zadeklarowało się jako Białorusini, 8,3% – Żydzi, 6,3% – Polacy, 0,1% – przedstawiciele innych narodowości. Na terytorium powiatu znajdowało się 1188 miejscowości, z których 9 miało 1–5 tys. mieszkańców i jedna powyżej 5 tys. mieszkańców. Był nią Słuck z 14 162 mieszkańcami.

Oświata

W powiecie słuckim okręgu mińskiego ZCZW, w roku szkolnym 1919/1920 działało 221 szkół powszechnych, 11 szkół średnich i 4 szkoły zawodowe. Ogółem uczyło się w nich 18 023 dzieci i pracowało 438 nauczycieli.

Bibliografia

• Zeszyt VII. Spis ludności na terenach administrowanych przez Zarząd Cywilny Ziem Wschodnich (grudzień 1919). Lwów – Warszawa: Książnica Polska T-wa Naucz. Szkół Wyższych, 1920, s. 50, seria: Prace geograficzne wydawane przez Eugenjusza Romera. 
• Joanna Gierowska-Kałłaur: Zarząd Cywilny Ziem Wschodnich (19 lutego 1919 – 9 września 1920). Wyd. 1. Warszawa: Wydawnistwo Neriton, Instytut Historii PAN, 2003, s. 447. ISBN 83-88973-60-6. 

Linki zewnętrzne

• Powiat słucki w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom X (Rukszenice – Sochaczew) z 1889 r.