| Powiat turecki | |||||||||||
|
|||||||||||
Położenie na mapie województwa |
|||||||||||
| Województwo | wielkopolskie | ||||||||||
| Siedziba władz powiatu | Turek | ||||||||||
| Starosta | Zbigniew Bartosik | ||||||||||
| Powierzchnia | 929,4 km² | ||||||||||
| Ludność (2011) • liczba • gęstość |
83 707 90 osób/km² |
||||||||||
| Urbanizacja | 34,81% | ||||||||||
| Tablica rejestracyjna | PTU | ||||||||||
|
|||||||||||
| Adres starostwa powiatowego |
ul. Kaliska 59 62-700 Turek |
||||||||||
| Strona internetowa powiatu | |||||||||||
Powiat turecki – powiat w Polsce, we wschodniej części województwa wielkopolskiego, z siedzibą w Turku; przywrócony w wyniku reformy administracyjnej przeprowadzonej w 1999.
Powiat turecki powstał w 1867 w wyniku wydzielenia z wschodniej części powiatu kaliskiego w guberni kaliskiej Królestwa Polskiego[1].
Przez powiat turecki przebiega autostrada A2, droga krajowa nr 72 i droga krajowa nr 83.
W skład powiatu wchodzą:
Według danych Krajowego Ośrodka Badań i Dokumentacji Zabytków, na terenie powiatu tureckiego znajduje się 107 obiektów i zespołów zabytkowych,w tym 51 na terenie samego miasta Turku. Poza tym najwięcej wpisanych zabytków i ich zespołów posiada gmina Władysławów (13), zaś najmniej gmina Przykona (zaledwie 3). Przeważają obiekty sztuki sakralnej – kościoły, cmentarze – oraz zespoły dworskie. Warto jednak zauważyć, że w samym Turku aż 43 pozycje stanowią tzw. domki tkaczy z XIX wieku.
Powiat położony jest w wschodniej Wielkopolsce, w Kaliskiem i graniczy z powiatami: kolskim, konińskim, kaliskim oraz poddębickim i sieradzkim, administracyjnie należącymi do województwa łódzkiego. Głównym ośrodkiem administracyjnym i gospodarczym powiatu tureckiego jest miasto Turek. Przez Turek przechodzi węzeł komunikacyjny o znaczeniu wojewódzkim i międzywojewódzkim (droga krajowa nr 72, droga krajowa nr 83, droga wojewódzka nr 470).
Główną rzeką jest Warta, stanowiąca wschodnią granicę powiatu. Obszar położony na zachód od niej odwadniany jest przez zespół czterech cieków – jej lewobrzeżnych dopływów. Są nimi: Teleszyna, Kiełbaska, Topiec i Powa.
Swoistą cechą powiatu tureckiego jest kopalnictwo odkrywkowe i dominujący w ogólnym bilansie wody udział wód podziemnych, drenowanych w toku eksploatacji górniczej.
Najważniejszym bogactwem naturalnym eksploatowanym na terenie powiatu jest węgiel brunatny. Udokumentowane i eksploatowane złoża występują na terenie gmin: Turek, Przykona, Brudzew i Władysławów. Węgiel wykorzystywany jest jako surowiec energetyczny w miejscowej Elektrowni „Adamów”. Poza węglem występują dość powszechnie pospolite surowce mineralne jak: piaski, żwiry, gliny morenowe, iły. Surowce te stanowią bazę kruszywa naturalnego dla potrzeb budownictwa i drogownictwa.
Liczba ludności (dane z 30 czerwca 2005):
| Ogółem | Kobiety | Mężczyźni | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| osób | % | osób | % | osób | % | |
| Ogółem | 83 686 | 100 | 42 839 | 51,2 | 40 847 | 48,8 |
| Miasto | 34 398 | 100 | 17 999 | 52,3 | 16 399 | 47,7 |
| Wieś | 49 288 | 100 | 24 840 | 50,4 | 24 448 | 49,6 |
Liczba ludności w każdej z gmin (dane z 30 września 2008)[2]:
Na terenie powiatu wydawane są dwa tygodniki lokalne:
Terytorialny kształt powiatu na mapie przypomina terytorialny kształt kraju najbardziej ze wszystkich 379 powiatów w Polsce.
|
||||||||||
|
||||||||||||||||
|
||||||||||||||
nbsp;707
| rok = 2011 | gęstość_powiat = 90 | urbanizacja_powiat = 34,81 | tablice_rejestr = PTU | TERYT_powiat = 4.30.41.27.00.0 | powiat_mapa_gminy = Plik:Powiat turecki-gminy mapka.png | liczba_gm_miejskich = 1 | liczba_gm_miejsko-wiejskich = 2 | liczba_gm_wiejskich = 6 | adres_starostwa = ul. Kaliska 59 | kod_poczt_starostwa = 62-700 | tel_starostwa = 63 278-58-74 | fax_starostwa = 63 278-83-19 | mail_starostwa = | strona_www_powiat = http://www.powiat.turek.pl
}} Powiat turecki – powiat w Polsce, we wschodniej części województwa wielkopolskiego, z siedzibą w Turku; przywrócony w wyniku reformy administracyjnej przeprowadzonej w 1999.
Powiat turecki powstał w 1867 w wyniku wydzielenia z wschodniej części powiatu kaliskiego w guberni kaliskiej Królestwa Polskiego