| Powiat włodzimierski | |||||||||||
Położenie na mapie województwa |
|||||||||||
| Województwo | wołyńskie | ||||||||||
| Siedziba władz powiatu | Włodzimierz | ||||||||||
| Powierzchnia | 2208 km² | ||||||||||
| Ludność (1931) • liczba • gęstość |
150,4 tys. 68,1 osób/km² |
||||||||||
|
|||||||||||
Powiat włodzimierski – powiat guberni wołyńskiej, później pod Zarządem Cywilnym Ziem Wschodnich w Okręgu Wołyńskim, od 17 stycznia 1920 r. pod Zarządem Cywilnym Ziem Wołynia i Frontu Podolskiego[1]. 1 czerwca 1920 r. przekazany Rządowi Rzeczypospolitej Polskiej[2]. 12 grudnia 1920 r. pod Zarządem Terenów Przyfrontowych i Etapowych z powiatu wyłączono gminy: Brany, Chorów, Podberezie, Świniuchy, Skobiełka, Kisielin i Horochów do nowo utworzonego powiatu horochowskiego[3] gminy: Bereźce, Hołowno, Huszcza, Luboml, Pulmo, Szack i Zgorawy do nowo utworzonego powiatu lubomelskiego[4] oraz gminy: Krymno i Nowy Dwór do powiatu kowelskiego[5]. 19 lutego 1921 r. wszedł w skład nowo utworzonego województwa wołyńskiego II Rzeczypospolitej[6]. Jego siedzibą było miasto Włodzimierz. W skład powiatu wchodziło 7 gmin wiejskich, 2 miejskie, 250 gromad wiejskich (sołectw) i 2 miasta.
Spis treści |
Powiat włodzimierski zajmował południowo-zachodnią część województwa wołyńskiego i graniczył: od zachodu z województwem lubelskim (powiat hrubieszowski), od północy z powiatem lubomelskim, od wschodu częściowo z powiatem kowelskim, częściowo zaś z horochowskim, od południa z województwem lwowskim (powiat sokalski).
Powierzchnia powiatu wynosiła 2.208 km2, zaś ludność określała się liczbą 150,4 tys. osób (według spisu z 1931 r.), a więc dawała wskaźnik zaludnienia 68 osób na 1 km2.
Powiat w większości zamieszkany był przez ludność ukraińską liczącą 88,2 tys. osób (58,6%). Drugą narodowością pod względem liczebności była ludność polska licząca 40,2 tys. (26,7%), reszta to głównie Żydzi i Czesi.
|
||||||||||||||
|
|||||||||||