| Powstanie w Angoli Portugalska wojna kolonialna w Angoli |
|||||||||||||||||
Portugalskie wojska w Angoli
|
|||||||||||||||||
| Czas | 3 lutego – wrzesień 1961 | ||||||||||||||||
| Miejsce | Angola | ||||||||||||||||
| Terytorium | Południowo-Zachodnia Afryka | ||||||||||||||||
| Wynik | zwycięstwo Portugalczyków | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
| Wojna w Angoli |
|---|
|
Angola (1961) • Kabinda (1975) • Norton de Matros (1975) • Quifangondo (1975) • Cassinga (1978) • Savate (1980) • Lombo (1987) • Cuito Cuanavale (1988) • Calueque (1988) |
Powstanie w Angoli miało miejsce w roku 1961.
Powstanie rozpoczęło się 3 lutego 1961 roku w regionie Baixa de Cassanje w prowincji Malanje w Angoli Portugalskiej. 15 marca 1961 doszło w Angoli do pierwszych walk pomiędzy siłami powstańczymi a rządowymi. Zaatakowane zostały placówki policyjne. Mimo nielicznych sił, powstańcy zdobyli kilkanaście miasteczek i odcięli 50 miejscowości od stolicy. W wyniku ataków sił powstańczych południe kraju opuścili bogaci obywatele portugalscy. Na miejscu pozostali jedynie biali robotnicy najemni, którzy rozpoczęli organizację oddziałów samoobrony.
Po kilku tygodniach niepokoje ogarnęły północny-zachód kraju. W prowincjach Uíge i Cuanza Norte powstańcy z plemienia Bakongo zaatakowali kilkadziesiąt farm zabijając kilkuset portugalskich osadników. W przeciągu kilku miesięcy fala mordów i grabieży rozlała się na całą północną Angolę, aż po granicę z Kongo.
W odpowiedzi na ataki powstańców, milicje osadnicze rozpoczęły pustoszenie wiosek murzyńskich. Główne siły antypowstańcze składały się głównie z oddziałów ochotniczych. Do sierpnia 1961 siły te wzmocnione zostały przez 17 000 żołnierzy wysłanych z Portugalii. W wyniku brutalnych walk śmierć poniosło 50 000 rdzennych mieszkańców Angoli, głównie z plemienia Bakongo. 150 000 uchodźców schroniło się w sąsiednim Kongo. Pod koniec roku do działań przystąpiło portugalskie lotnictwo, bombardując murzyńskie wioski. Powstanie ostatecznie upadło, jednak osadnicy nie mogli już czuć się bezpiecznie.