Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Poznański Szybki Tramwaj | |
 Siemens Combino linii 14 zbliżający się do przystanku |
|
| Lokalizacja | Poznań (dawna dzielnica Stare Miasto), Polska |
| Rodzaj transportu | szybki tramwaj, premetro |
| Data uruchomienia | 1 lutego 1997 |
| Całkowita długość linii |
6,1 km |
| Liczba linii | 6 |
| Liczba stacji | 6 |
| Operator | MPK |
Poznański Szybki Tramwaj (także PST, potocznie pestka) – liczący 6,1 km długości odcinek bezkolizyjnej, ułożonej w wykopie oraz na estakadzie trasy tramwajowej, wyposażonej w rozjazdy umożliwiające przejazd między sąsiednimi torami i przystanki przypominające dworce kolejowe. Wszystko to pozwala na jazdę z prędkością 70 km/h. Linia powstała jako alternatywa dla znacznie droższego metra. Obsługiwana przez Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne.
Spis treści |
Pierwsze koncepcje budowy szybkiego tramwaju powstały w Poznaniu pod koniec lat dwudziestych XX wieku. Miał on połączyć Winiary z Luboniem. W związku z intensywnym rozwojem wielorodzinnego budownictwa mieszkaniowego w północnej części miasta (Winogrady, Piątkowo), w latach siedemdziesiątych rozpoczęto prace projektowe nad linią premetra, mającą połączyć północne i południowe dzielnice miasta. Budowę rozpoczęto w 1982 roku. Na północy projektowano przeprowadzenie linii poza granice Poznania do Murowanej Gośliny. Trudności finansowe spowodowały rezygnację z tego planu oraz ograniczenie prac tylko do pierwszego (północnego) etapu linii, czyli połączenia Piątkowa z centrum miasta. Tutaj, na ulicy Roosevelta torowisko szybkiego tramwaju łączy się z klasyczną siecią tramwajową, choć początkowo założenia były inne. PST miał być osobną siecią komunikacyjną - widoczne są pozostałości w postaci słupów w rejonie Mostu Teatralnego. Pierwotnie przy stacji Lechicka miała być zlokalizowana zajezdnia tramwajowa, na potrzeby której w połowie odległości pomiędzy przystankami Solidarności i Lechicka wybudowano wiadukt. W trakcie budowy odstąpiono od tego projektu, a wiadukt stał nieużywany. Dopiero w 2005 roku został zaadaptowany na wiadukt drogowy przy okazji otwarcia CH Plaza. Wiadukt bezpośrednio nad stacją Lechicka miał być wykorzystany dla lokalnej drogi obsługującej ruch miejski, biegnącej równolegle do ul. Lechickiej. Do budowy tej drogi nigdy nie doszło. Wiadukt był jednak kilka lat używany na czas budowy właściwego – biegnącego w ciągu ul. Lechickiej. Obecnie służy jako parking dla klientów centrum handlowego. Projektowano również siódmy przystanek PST Wielkopolska, którego również nie zrealizowano. Na przecięciu trasy PST i Al. Wielkopolskiej są widoczne betonowe podpory, które miały służyć temu przystankowi[1].
Trasa ma kluczowe znaczenie dla komunikacji w centrum i północnej części miasta. Jej przepustowość sięga 6000 osób na godzinę. Obsługują ją cztery linie dzienne (12, 14, 15, 16), jedna kursująca tylko w dni robocze (26) oraz jedna nocna (N21).
Na trasie umieszczonych jest 6 przystanków, każdy oznaczony innym kolorem, nad każdym przystankiem tramwajowym (oprócz Lechicka/Poznań Plaza) znajdują się przystanki autobusowe. Licząc od centrum w kierunku północnym są to:
Na trasie PST znajduje się 7 wiaduktów drogowych, jeden kolejowy, jeden tramwajowy oraz trzy kładki dla pieszych. Największym obiektem jest, licząca 694 m długości, estakada nad Bogdanką. Większość trasy biegnie w wykopie. Na wzór metra, z linią skorelowane są kursujące poprzecznie autobusy.
Istniejący odcinek otwarto 1 lutego 1997 roku, jednak pierwsze jazdy odbywały się już w dniach 30-31 stycznia - uruchomiono wtedy dla pasażerów darmową linię 14. 1 lutego 1997 regularne kursy po trasie PST rozpoczęły 3 linie dzienne:
30 listopada 1998 uruchomiono kolejną linię oznaczoną literą D, która kursowała podobnie jak 14, ale tylko w godzinach szczytu. Linię 14 skierowano wówczas do al. Marcinkowskiego i wydłużono jej 10-minutową częstotliwość kursowania aż do godziny 21:00. Po skierowaniu linii 14 do Głogowskiej, a następnie do Górczyna, linię D skierowano do al. Marcinkowskiego - od tego dnia linia kursowała w godz. 5-19.30. 1 marca 1999 roku linię D wydłużono przez Strzelecką i rondo Rataje do os. Lecha (zmniejszając częstotliwość kursowania do 20 minut), jednak 10 kwietnia 1999 roku przywrócono poprzednią trasę. 23 czerwca 2002 roku zmieniono oznaczenie linii D na numer 16, a 1 października tego samego roku zmieniono jej trasę na os. Sobieskiego - pl. Wielkopolski - rondo Śródka - os. Lecha i wydłużając czas kursowania do godziny 21:00 W takiej postaci linia funkcjonowała do końca lutego 2005. Od 1 marca 2005 roku linia kursowała już skróconą trasą os. Sobieskiego - pl. Wielkopolski, ale za to z wydłużonym do godziny 23:00 czasem kursowania. Trasę linii 16 ponownie zmieniono 11 października 2005 roku (przywrócono trasę sprzed 1 października 2002). Od 2 stycznia 2006 roku linia w porannym szczycie kursuje co 4-6 minut. 15 sierpnia 2007 w związku z otwarciem trasy przez Most św. Rocha trasa "szesnastki" została ponownie wydłużona do osiedla Lecha, a w porannym szczycie zmniejszono częstotliwość, uruchamiając w zamian linię 26. We wrześniu 2009 zdemontowano 4 bocznice zlokalizowane przy stacjach: Słowiańska i Kurpińskiego oraz usunięto 1 mijankę przed stacją Lechicka na wysokości CH Plaza. Powodem tego były ograniczenia prędkości, które wydłużały czas przejazdu tramwajów oraz rzadkość wykorzystania owych rozjazdów.
Od samego początku na trasie PST kursuje nocna linia tramwajowa. Początkowo oznaczana była jako N14 i kursowała dokładnie tą samą trasą, co dzienna linia 14, ale z postojem na rondzie Kaponiera. Częstotliwość kursów nocnych wahała się od 40 do 45 minut. Po wydłużeniu 8 lutego 1999 dziennej "czternastki" do Głogowskiej, oznaczenie nocnej linii zmieniono na N21. 1 stycznia 2006 roku trasę linii N21 zmieniono - od tego dnia linia kursuje po trasie: os. Sobieskiego - rondo Kaponiera - al. Marcinkowskiego - rondo Kaponiera (postój) - os. Sobieskiego i zsynchronizowano ją na rondzie Kaponiera z nocnymi autobusami (zwiększenie częstotliwości kursowania do 30 minut i odjazd z ronda Kaponiera w kierunku os. Sobieskiego w tych samych godzinach, co nocne autobusy).
| linia | trasa |
|---|---|
| linie dzienne | |
| 12 | OS. JANA III SOBIESKIEGO- PST - Roosevelta - Rondo Kaponiera - Roosevelta - Most Dworcowy - Królowej Jadwigi - Rondo Rataje - Ludwika Zamenhofa - Rondo Starołęka - Starołęcka - STAROŁĘKA |
| 14 | OS. JANA III SOBIESKIEGO - PST - Roosevelta - Rondo Kaponiera - Roosevelta - Głogowska - GÓRCZYN |
| 15 | OS. JANA III SOBIESKIEGO - PST - Roosevelta - Rondo Kaponiera - Roosevelta - Bałtyk - Grunwaldzka - Rondo Nowaka-Jeziorańskiego - Grunwaldzka - BUDZISZYŃSKA
|
| 16 | OS. JANA III SOBIESKIEGO - PST - Most Teatralny - Fredry - Gwarna - Św. Marcin - Al. Marcinkowskiego - Podgórna - Dowbora-Muśnickiego - Mostowa - Kórnicka - OS. LECHA
|
| 26 | OS. JANA III SOBIESKIEGO - PST - Most Teatralny - Fredry - GWARNA – Święty Marcin – Rondo Kaponiera – Roosevelta – PST – OS. JANA III SOBIESKIEGO
|
| linia nocna | |
| N21 | OS. JANA III SOBIESKIEGO - PST - Roosevelta - Rondo Kaponiera - Św. Marcin - AL. MARCINKOWSKIEGO - 27 Grudnia - Gwarna - Św. Marcin - Rondo Kaponiera - Roosevelta - PST - OS. JANA III SOBIESKIEGO
|
Pierwotnie do obsługi tej trasy planowano zastosować zmodyfikowany przez HCP tramwaj Konstal 105N/2, ostatecznie jednak linie obsługują wagony typu Siemens Combino oraz Konstal 105Na (niekiedy również podwersja Konstal 105NaDK, oraz wersje zmodernizowane Moderus Alfa, Moderus Beta). Do końca 2009 roku na trasie jeździły również wagony Tatra RT6N1 z których zrezygnowano ze względu na wysoką awaryjność[3]. Na linii dziennej nr 12 częstym widokiem był prototypowy wagon HCP Puma (obecnie nie jeżdżący po poznańskich torowiskach), a na linii nocnej N21 spotkać można wagony typu Düwag GT8 (które w początkach eksploatacji trasy można było spotkać także na liniach dziennych) oraz Düwag GT6, najczęściej spotykany na linii 26, w razie defektu zestawu Konstal 105Na. Od grudnia 2010 do lutego 2011 na linii nr 14 kursował prototypowy wagon Solaris Tramino (został przeniesiony na linię 6, niekursującą na trasie PST).
Obecnie najpopularniejszym na trasie PST tramwajem jest seryjny Solaris Tramino, jednak bardzo często można spotkać składy Siemens Combino i Konstal 105Na. Od pewnego czasu na linię 12 wrócił tramwaj Tatra RT6N1 o numerze #405. Jest to egzemplarz zmodernizowany przez Modertrans.
W trakcie realizacji jest budowa drugiego etapu PeSTki. Linia ma być wydłużona od Mostu Teatralnego do Dworca PKP i ma biec wzdłuż torów kolejowych. Linia zyska 2 nowe przystanki: przy Kaponierze Kolejowej (pod Rondem Kaponiera) oraz przy peronie 7 dworca, który ma zostać przebudowany na potrzeby PST. Za Dworcem Zachodnim będzie zlokalizowana pętla tramwajowa, która będzie połączona z trasą na ul Głogowskiej[4]. W zamierzeniach było również wydłużenie linii na północy, w związku z rozbudową kampusu uniwersyteckiego na Morasku i Umultowie, jednak obecnie inwestycja ta jest odłożona w czasie z powodu braku zgody między UAM, a miastem[potrzebne źródło]. Projekt Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego dla Moraska przewiduje jednak rezerwę terenu pod przedłużenie linii tramwajowej, przebiegającej na wprost przez tory kolejowe, przecinającej teren kampusu UAM i biegnącej w stronę terenów rezerwowanych pod dalszą rozbudowę kampusu w rejonie skrzyżowania ulic Huby Moraskie-Szklarniowa.
|
||||||||||||||||||||||||
