Prałat

Prałat (łac. praelatus – przełożony) – w Kościele rzymskokatolickim kapłan lub biskup mający zwyczajną władzę kościelną w prałaturze terytorialnej lub personalnej. Potocznie używa się jednak tego terminu w stosunku do kapłanów obdarzonych godnościami honorowymi przez Stolicę Apostolską lub biskupa diecezji, w której istnieje kapituła.

• Praelatus nullius – sprawujący władzę na terytorium wyłączonym spod jurysdykcji biskupa (np. opat)

Typy prałatów honorowych:

• protonotariusz apostolski inaczej infułat lub prałat uprzywilejowany
  • protonotariusz apostolski liczbowy
  • protonotariusz apostolski nadliczbowy – supra numerum
• Prałat Honorowy Jego Świątobliwości nominowany przez papieża, tzw. prałat domowy (rzeczywisty) Jego Świątobliwości (np. spowiednik papieża), noszący fioletową sutannę, (zobacz Familiares Jego Świątobliwości)
• kapelan Jego Świątobliwości jest nazywany tradycyjnie prałatem, choć ściśle rzecz biorąc nim nie jest, noszący purpurowy pas i pelerynę.

Godność prałata należy również do zwierzchników kapituły diecezjalnej lub kolegiackiej. W Polsce na ogół są to: prepozyt, dziekan, archidiakon, kustosz, scholastyk, kanclerz i kantor. Jest w zwyczaju, że na czele kapituły diecezjalnej stoją biskupi pomocniczy diecezji.