| Prazeodym |
| cer ← prazeodym → neodym |
|
|
| Wygląd |
| srebrzystożółty |
|
|
| Ogólne informacje |
| Nazwa, symbol, l.a. |
prazeodym, Pr, 59
(łac. praseodymium) |
| Grupa, okres, blok |
–, 6, f |
| Stopień utlenienia |
III |
| Właściwości metaliczne |
lantanowiec |
| Właściwości tlenków |
średnio zasadowe |
| Masa atomowa |
140,90765 u |
| Stan skupienia |
stały |
| Gęstość |
6640 kg/m³ |
| Temperatura topnienia |
931 °C |
| Temperatura wrzenia |
3520 °C |
|
| Numer CAS |
7440-10-0 |
| PubChem |
23942[2] |
|
|
|
|
| Najbardziej stabilne izotopy |
|
|
|
|
|
|
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
warunków normalnych (0 °C, 1013,25 hPa) |
|
Multimedia w Wikimedia Commons |
Hasło prazeodym w Wikisłowniku |
Prazeodym (Pr, łac. praseodymium) – pierwiastek chemiczny z grupy lantanowców w układzie okresowym. Nazwa pochodzi od greckich słów πρασιoς (prasios) i διδυμoς (didymos) dających razem określenie "zielony bliźniak".
[edytuj] Występowanie
Prazeodym występuje w skorupie ziemskiej w ilości 9,5 ppm. Pierwiastek ten znany był od 1841 r. Jego istnienie zostało ostatecznie dowiedzione przez Carla Auera von Welsbacha w 1885 r.
Najważniejszymi minerałami prazeodymu są:
- monacyt (Ce,La,Th,Nd,Y,Pr)PO4, zwany także piaskiem monacytowym
- bastnezyt (Ce,La,Nd,Y,Pr)CO3F, dużo rzadszy niż monacyt.