| Protektorat Böhmen und Mähren Protektorát Čechy a Morava Protektorat Czech i Moraw |
|||||
|
|||||
|
|||||
| Język urzędowy | niemiecki, czeski | ||||
| Stolica | Praga | ||||
| Ustrój polityczny | protektorat | ||||
| Zależne od | III Rzesza | ||||
| faktyczna władza | protektor Wilhelm Frick | ||||
| Powierzchnia • całkowita |
49 363 km² |
||||
| Liczba ludności (1939) • całkowita • gęstość zaludnienia |
7 380 000 150 osób/km² |
||||
| Jednostka monetarna | Korona Protektoratu Czech i Moraw | ||||
| Data powstania | 15 marca 1939 | ||||
| Data likwidacji | 13 maja 1945 | ||||
| Strefa czasowa | UTC +1 (zima) UTC+2 (lato) |
||||
Protektorat Czech i Moraw (czes. Protektorát Čechy a Morava, niem. Protektorat Böhmen und Mähren) - autonomiczna jednostka administracyjna utworzona 16 marca 1939 przez niemiecką Rzeszę z okupowanych od 15 marca 1939 Czech, Moraw i Śląska Czeskiego, nie przyłączonych w konsekwencji układu monachijskiego do III Rzeszy 30 września 1938 jako Kraj Sudecki (niem. Sudetenland). Większość społeczności międzynarodowej nigdy nie uznała istnienia tego tworu.
Protektorat wchodził w skład tzw. Wielkich Niemiec (Großdeutsches Reich), ale miał wewnętrzny samorząd, natomiast władze Niemiec pozostawiły sobie prawo zawieszania przepisów i zarządzeń władz czeskich. Autonomia była stopniowo ograniczana przez okupanta metodą faktów dokonanych - poprzez infiltrację gestapo, wzmożone represje, ucisk językowy i rabunek czeskiej gospodarki. Protektorat Czech i Moraw istniał formalnie do końca II wojny światowej. Prezydentem rządu kolaborującego z Niemcami był Emil Hácha, do 15 marca 1939 prezydent Czecho-Słowacji. Społecznym oparciem władz kolaboracyjnych była masowa organizacja Narodowe Zjednoczenie (deklaracje członkowskie podpisało ponad 98% pełnoletnich Czechów).
Spis treści |
Prezydent
Protektorzy
Premierzy
Ministrowie
Jednostkę walutową Protektoratu stanowiła korona Protektoratu Czech i Moraw (emitowano monety i banknoty z napisami w językach niemieckim i czeskim).
W Protektoracie działał czeski ruch oporu. Działania nie przybrały znaczącego zakresu zbrojnego, działalność konspiracyjną prowadziła KPCz i podziemie beneszowskie (głównie Centralny Komitet Krajowego Ruchu Oporu). Największym sukcesem był udany zamach na protektora Reinharda Heydricha w 1942 r, przygotowany przez czechosłowacki rząd emigracyjny. Organizacje ruchu oporu: