| Ten artykuł dotyczy niedawnego lub trwającego wydarzenia. Informacje w nim zamieszczone mogą się zmienić lub zdezaktualizować. |
| Protesty w Maroku (2011) | |
| Kraj | |
| Miejsca wystąpień | Tangier, Rabat, Casablanca |
| Początek wystąpień | 30 stycznia 2011 |
| Koniec wystąpień | nadal trwają |
| Zabici | 9 |
| Ranni | 128 |
| Charakter wystąpień | samospalenia, demonstracje |
Protesty w Maroku – antyrządowe protesty o charakterze społeczno-politycznym w Maroku. Rozpoczęły się 30 stycznia 2011 roku samospaleniami czterech mężczyzn. Inspiracją do protestów dla Marokańczyków były udane rewolucje w Tunezji i Egipcie.
30 stycznia 2011 czterech mężczyzn w Tangerze dokonało samospalenia. Tego samego dnia w tym mieście doszło do pierwszych wystąpień. Zaniepokojone władze możliwością rozszerzenia się protestu na cały kraj, wprowadziły subsydia na import żywności[1].
Do powtórnych protestów doszło 20 lutego. Na ulice marokańskich miast, głównie Rabatu i Casablanki wyszło 3 tys. ludzi. Manifestanci domagają się zmiany konstytucji, demokratycznych przemian, oraz rozwiązania rządu i parlamentu. Protest został zorganizowany za pośrednictwem Facebooka przez grupę o nazwie Ruch na rzecz Zmian 20 Lutego. Tego dnia wieczorem pięć osób spłonęło w banku w Al-Husajmie podczas ataku demonstrantów. W ulicznych walkach rany odniosło 128 osób[2].
9 marca król Muhammad VI w orędziu do narodu obiecał przeprowadzenie demokratycznych reform i nowelizację konstytucji. Zapowiedział oddać część swojej władzy parlamentowi[3].
Kolejne wielotysięczne demonstracje zwolenników reform (największa w Casablance) odbyły się 24 kwietnia[4].
29 maja policja rozpędziła demonstracje w Casablance, Sali i Rabacie, których uczestnicy domagali się demokratycznych reform i lepszych warunków życia[5].
17 czerwca król wygłosił kolejne orędzie do narodu. Mohammed VI obiecał wprowadzenie reform i przekazanie części władzy rządowi i parlamentowi. Zapowiedział także przeprowadzenie 1 lipca referendum w sprawie nowej, demokratycznej konstytucji[6]. W tymże referendum ponad 98% głosujących poparło zmiany konstytucyjne ograniczające władzę króla Maroka na rzecz szefa rządu i parlamentu. Opozycja zarzuciła, iż plebiscyt został sfałszowany[7].
|
||||||||||