| Westpreußen Prusy Zachodnie |
|||||
|
|||||
|
|||||
| Język używany | niemiecki, polski, kaszubski | ||||
| Stolica | Gdańsk | ||||
| Powierzchnia • całkowita |
25,534 km² |
||||
| Liczba ludności () • całkowita • gęstość zaludnienia |
1,433,681 (1890) 56.1 osób/km² |
||||
| Data powstania | 1773 | ||||
| Data likwidacji | 1922 | ||||
Prusy Zachodnie (niem. Westpreußen) – prowincja państwa pruskiego, a potem zjednoczonych w XIX w. Niemiec (do 1945). Powstała na początku 1773, po I rozbiorze Polski i włączeniu Pomorza Gdańskiego do Prus. Obejmowała w przybliżeniu tereny dawnych Prus Królewskich (bez Warmii, ale z dodatkiem Kwidzyna oraz okręgu nadnoteckiego (Bydgoszcz)). Stolicą prowincji został Kwidzyn, a od 1793 Gdańsk. W 1905 powierzchnia prowincji wynosiła 25 534,9 km² i zamieszkiwało ją 1 641 936 mieszkańców.
Spis treści |
Z początku Prusy Zachodnie dzieliły się na dwa departamenty: gdański i kwidzyński[potrzebne źródło], w 1818 przemianowane na rejencje o tych samych nazwach. Po pokoju w Tylży w 1807 obszar prowincji zmniejszył się o tereny wokół Bydgoszczy i Torunia, które przeszły do Księstwa Warszawskiego, oraz o terytorium Gdańska ogłoszonego wolnym miastem. W 1814 Gdańsk, a w 1815 ziemia chełmińska wróciły do Prus Zachodnich. Odtąd Westpreußen obejmowały ten sam teren (aż do 1918). W latach 1824–1829 funkcjonowała unia personalna między Prusami Zachodnimi i Prusami Wschodnimi, a w 1829 formalnie zjednoczono obie prowincje w jedną prowincję o nazwie Prusy. W 1878 unia została rozwiązana i wrócono do sytuacji z 1823.
W wyniku traktatu wersalskiego od Prus odpadła większa część Pomorza Gdańskiego z ziemią chełmińską, Kociewiem i częścią Kaszub. Przy Niemczech pozostały zachodnie skrawki Westpreußen (powiaty: Wałcz, Złotów i Człuchów), które wraz z pozostałymi przy Niemczech fragmentami prowincji poznańskiej złożyły się na prowincję o nazwie Marchia Graniczna Poznań-Prusy Zachodnie. Wschodnia część prowincji z powiatami Kwidzyn, Sztum, Malbork, Susz i Elbląg została dołączona do Prus Wschodnich i funkcjonowała w ich ramach jako rejencja zachodniopruska. Gdańsk z okolicami został w 1920 ogłoszony wolnym miastem.
W 1938 prowincja Marchia Graniczna Poznań-Prusy Zachodnie została rozwiązana i rozdzielono ją między sąsiednie: Brandenburgię, Śląsk i Pomorze. Powiaty wałecki, złotowski i człuchowski wcielono do prowincji pomorskiej.
W wyniku okupacji niemieckiej 1939–1945 powstał Okręg Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie, nieco większy od prowincji zachodniopruskiej w latach 1815–1918 (doszły powiaty bydgoski, lipnowski, rypiński, wyrzyski oraz miasto Bydgoszcz). Obejmował on dużą część przedwojennego województwa pomorskiego (bez powiatów inowrocławskiego, nieszawskiego, szubińskiego i włocławskiego), rejencję zachodniopruską (której przywrócono nazwę: rejencja kwidzyńska) i Wolne Miasto Gdańsk. Na jego czele stał Albert Forster jako gauleiter NSDAP i zarazem Namiestnik Rzeszy. Po 1945 nazwa Prusy Zachodnie wyszła w Polsce z obiegu, choć nadal używana jest w Niemczech na określenie Pomorza Gdańskiego (termin Pommern zarezerwowany jest w Niemczech tylko i wyłącznie dla dawnej prowincji pomorskiej).
Prusy Zachodnie miały charakter krainy rolniczej – pola uprawne zajmowały 54%, a łąki i pastwiska 18% powierzchni prowincji – i o stosunkowo wyższym zalesieniu (21% powierzchni) niż sąsiadujące prowincje Prus[1]. Również odsetek osób zatrudnionych w rolnictwie był wyższy niż średnia dla Prus, a wskaźnik urbanizacji niższy[2][3][4].
Około połowy mieszkańców prowincji wyznawało wiarę katolicką, co wynikało przede wszystkim ze zbliżonego odsetka ludności polskiej, przy czym z biegiem lat odsetek katolików rósł i przed końcem XIX wieku przekroczył 50%.[2][3][4].
| Rok | Liczba ludności | Liczba ludności mieszkająca w miejscowościach pow. 2 tys. mieszkańców | Odsetek osób wyznania ewangelickiego | Odsetek osób wyznania rzymsko-katolickiego | Odsetek osób wyznania żydowskiego | Odsetek osób zatrudnionych w przemyśle i budownictwie | Odsetek osób zatrudnionych w handlu i usługach | Odsetek osób zatrudnionych w rolnictwie i hodowli zwierząt | Przyrost naturalny |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1875[2] | 1 342 750 | 26,6% | 48% | 49% | 2%, | 18% | 7% | 65% | 15‰ |
| 1895[3] | 1 494 360 | brak danych | 48% | 50% | 1,5% | 25% | 9% | 66% | 21‰ |
| 1910[4] | 1 703 474 | 40% | 46% | 52% | 0,8% | 26%[a] | 10%[a] | 64%[a] | 17‰[b] |
Stolica: Gdańsk
Szczegółowe podziały administracyjne rejencji znajdują się w poszczególnych opisach tych rejencji.
| Lata urzędowania | Nadprezydent | Lata życia |
|---|---|---|
| 1816 – 1829 | Theodor Heinrich von Schön | 1773 – 1856 |
| 1878 – 1879 | Heinrich Karl Julius von Achenbach | 1829 – 1899 |
| 1879 – 1888 | Karl Adolf August Ernst von Ernsthausen | 1827 – 1894 |
| 1888 – 1891 | Adolf Hilmar von Leipziger | 1825 – 1891 |
| 1891 – 1902 | Gustav Heinrich Konrad von Gossler | 1838 – 1902 |
| 1902 – 1905 | Clemens Gottlieb Ernst von Delbrück | 1856 – 1921 |
| 1905 – 1919 | Ernst Ludwig von Jagow | 1853 – 1930 |
Od 3 grudnia 1829, do 1 kwietnia 1878 Prusy Zachodnie były połączone z Prusami Wschodnimi.
|
|||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||