| Przełyk Barretta | |||
| oesophagus Barretti | |||
Ogniska metaplazji jelitowej w endoskopowym obrazie przełyku |
|||
|
|||
Przełyk Barretta – stan chorobowy polegający na pojawianiu się w błonie śluzowej dolnej części przełyku ognisk metaplazji jelitowej. Dochodzi do zastąpienia nabłonka wielowarstwowego płaskiego (prawidłowego dla przełyku) nabłonkiem walcowatym charakterystycznym dla żołądka). Dochodzi do przemieszczenia granicy pomiędzy nabłonkami (tzw. linia Z) w okolicy połączenia przełyku z żołądkiem.
Przełyk Barretta można uważać za zmianę przedrakową, ponieważ zwiększa ryzyko wystąpienia raka przełyku[1]. Przełyk Barretta rozwija się u 10–20% osób cierpiących na przewlekłe zarzucanie treści żołądkowej (refluks żołądkowo-przełykowy[1]) i zapalenie błony śluzowej przełyku. Dotyczy częściej mężczyzn.
W leczeniu farmakologicznym stosuje się leki zmniejszające sekrecję soków żołądkowych (inhibitory pompy protonowej, antagoniści receptora H2, jak również leki prokinetyczne. Daje to zahamowanie zmian związanych z refluksem żołądkowo-przełykowym i czasem samoistne cofnięcie się zmian.
U osób, u których leczenie farmakologiczne nie daje rezultatów w zahamowaniu refluksu, można zastosować leczenie chirurgiczne (patrz fundoplastyka). Jeżeli nie nastąpi cofnięcie się zmian metaplastycznych, stosuje się metody endoskopowe w celu ich usunięcia.
Niedawno wprowadzoną metodą leczenia przełyku Barretta - jest ablacja zmiennym prądem elektrycznym o częstotliwości radiowej - System Halo. System Halo, powoduje ablację zmienionych chorobowo miejsc w przełyku na głębokości do 1 mm. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym. Podczas zabiegu zniszczeniu ulega błona śluzowa przełyku zmieniona chorobowo, zaś głębiej położona tkanka nie ulega zniszczeniu i może się zregenerować. Zabieg ablacji można przeprowadzić dwukrotnie w ciągu 12 miesięcy. Obserwowano kilkudziesięciu pacjentów do 5 lat po zabiegu i u 92% z nich stwierdzono brak nawrotu choroby[2].
Eponim pochodzi od nazwiska odkrywcy metaplazji jelitowej w przełyku, brytyjskiego chirurga Normana Barretta (1903-1979)[3].