Przedsław, Przecsław, Przecław, Przesław – staropolskie imię męskie, złożone z członów Przed- (pierwszy człon posiadał wiele różnych znaczeń, zależnych od znaczenia drugiego członu imienia) i -sław ("sława")[1]. Imię to było notowane w Polsce od 1153 roku[2]. Mogło oznaczać "ten, który stawia sławę ponad inne rzeczy", "stawiający wyżej sławę". Możliwe staropolskie zdrobnienia to: Przech, Przechno, Przeczek, Przeczko, Przeczk, Przeczka (masc.), Przeczeń, Przeczno, Przesz, Przeszek, Przeszko[1].
Żeńskie odpowiedniki: Przedsława, Przecsława, Przecława, Przesława.
[edytuj] Przedsław, Przecsław, Przecław, Przesław imieniny obchodzą
[edytuj] Znane osoby noszące imię Przedsław
- Przecław (zm. 1189), ofiarodawca na rzecz bożogrobców, być może biskup lubuski
- Przecław (zm. po 1311), kasztelan gnieźnieński
- Przecław (zm. 1344/5), łowczy łęczycki
- Przecław (zm. po 1378), kanonik i prepozyt gnieźnieński
- Przecław z Dmosic (zm. 1474), starosta spiski
- Przecław z Gułtów (zm. po 1378), kasztelan poznański, starosta kaliski, wojewoda kaliski
- Przecław z Osięcin (zm. 1303/5), kasztelan brzeski kujawski
- Przecław z Pogorzeli (zm. 1376), biskup wrocławski
- Przecław z Prusinowa (zm. po 1375), podkoni kaliski, sędzia poznański
- Przecław ze Służewa (zm. 1359/60), archidiakon gnieźnieński
- Przecław z Tchórzewa (zm. 1408), podkomorzy sieradzki
- Przecław z Żernik (2 poł. XIII w.), kasztelan gnieźnieński, rycerz i komes w służbie książąt wielkopolskich
- Przecław Lanckoroński, (zm. 1531), rzekomy hetman Kozaków, starosta chmielnicki
- Przecław Potulicki (1462-1485), kasztelan rogoziński
- Przecław Słota z Gosławic (zm. 1420), burgrabia poznański, autor wiersza O zachowaniu się przy stole
- Przecław Ziaja (zm. po 1237), kasztelan czechowski; stronnik Grzymisławy (żony Leszka Białego)
[edytuj] Postaci fikcyjne o imieniu Przedsław
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 A. Cieślikowa (red.), Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych, t. 1, Kraków 2000, ISBN 83-87623-23-7
- ↑ W. Taszycki (red.), Słownik staropolskich nazw osobowych. T. 4 z. 2, (Pawlikowic-Pstrąg), Wrocław•Warszawa•Kraków•Gdańsk 1975
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
