Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Przekroczyć próg nadziei | |||
| Autor | Jan Paweł II | ||
| Miejsce wydania | Włochy | ||
| Język | włoski | ||
| Data I wyd. | 1994 | ||
| Tematyka | teologia, religioznawstwo, kulturoznawstwo | ||
| Typ utworu | wywiad | ||
| Data I wyd. polskiego | 1994 | ||
| Pierwszy wydawca polski | Redakcja wydawnictw KUL | ||
|
|||
Przekroczyć próg nadziei − książka-wywiad, w której Jan Paweł II odpowiada na pytania włoskiego dziennikarza Vittoria Messoriego.
Spis treści |
Jedna z najbardziej znanych książek Jana Pawła II. Bestseller, który wzbudził wielkie zainteresowanie i wiele kontrowersji na całym świecie.
Do czasu wydania tej książki nie było zwyczaju, by głowa Kościoła katolickiego wydawała pod swoim imieniem osobiste refleksje na temat wiary, historii, kultury i własnego życia. Pewnego rodzaju zaskoczeniem był sukces książki: wywiad-rzeka sprzedał się na świecie w ponad 20 mln egzemplarzy[1].
Jan Paweł II mówi o Kościele, religii, problemach współczesnego świata. Głównym zamiarem Ojca Świętego jest zaproszenie współczesnego człowieka do tego, aby przekroczył próg nadziei, to znaczy wyszedł z obszaru smutku, zwątpienia, agnostycyzmu i wszedł w obszar nadziei, gdzie działa Bóg w Osobie Jezusa Chrystusa. Jan Paweł II jest świadomy rozlicznych zniewoleń i trudności, które nie pozwalają wielu ludziom uczynić tego odważnego kroku. Papież jest wobec nich cierpliwy.
Jednym z pytań zadanych papieżowi było zagadnienie buddyzmu, jako systemu zbawczego i jego technik medytacyjnych i mistycznych, atrakcyjnych dla ludzi Zachodu. Papież przyznał, że czasem porównuje się doświadczenie nirwany w buddyzmie do kontemplacji chrześcijańskiej, zwłaszcza w odniesieniu do drogi oczyszczenia wiary nauczanej przez Jana od Krzyża. Według Papieża, różnica jest w tym, że droga opisywana przez hiszpańskiego Doktora Kościoła nie prowadzi do oderwania samego dla siebie, lecz do tego, by zjednoczyć się z osobowym Bogiem. W oświeceniu buddyjskim nie ma mowy o przybliżaniu się do Boga, gdyż buddyzm jest w dużym stopniu systemem ateistycznym. Chrześcijańska droga do zjednoczenia z Bogiem nie dokonuje się jedynie przez oczyszczenie, ale przede wszystkim przez miłość - w życiu wierzącego działa żywy płomień miłości, jak nazwał hiszpański mistyk swoje główne dzieło[2]. Papież stwierdził, że kontemplacja chrześcijańska, do której prowadzi doktryna Jana od Krzyża, dokonuje się na poziomie nadprzyrodzonym, podczas gdy refleksje buddyjskie dotyczą poziomu przyrodzonego, dlatego właściwie mówiąc:
|
|||||||||||||||||||||||||||
