| Przemysław Czerwiński | ||||||||||||
| Klub | Gwardia Piła (1998–2004) MKL Szczecin (2004–2012) Ośrodek Skoku o Tyczce Szczecin (od 2012)[1] |
|||||||||||
| Wzrost | 184 cm | |||||||||||
| Masa ciała | 80 kg | |||||||||||
| Dyscypliny | lekkoatletyka | |||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||
|
||||||||||||
Przemysław Czerwiński (ur. 28 lipca 1983 w Pile) – polski lekkoatleta specjalizujący się w skoku o tyczce.
Pochodzący z Piły zawodnik jest czołowym polskim tyczkarzem. Wielokrotny reprezentant kraju, medalista mistrzostw Polski. Największy sukces w dotychczasowej karierze odniósł w 2010 kiedy to sięgnął po brązowy medal mistrzostw Europy.
Spis treści |
Międzynarodową karierę rozpoczynał od startu w mistrzostwach świata juniorów młodszych w 1999 roku[2] oraz od zajęcia 7. miejsca w mistrzostwach Europy juniorów w roku 2001[3]. Piąty zawodnik uniwersjady w Izmirze (2005). W 2006 roku zajął 5. miejsce w mistrzostwach Europy. Bez powodzenia startował w halowych mistrzostwach świata (2006) oraz w halowym czempionacie Starego Kontynentu (2007). Na treningu podczas mistrzostw świata w Osace (2007) złamał rękę i nie mógł wystartować w konkursie[4]. 30 lipca 2008 podczas mityngu w Szczecinie wypełnił minimum (5,70) uprawniające go do startu podczas igrzysk olimpijskich w Pekinie. Czerwiński pomyślnie przeszedł eliminacje konkursu olimpijskiego i 22 sierpnia w olimpijskim finale z wynikiem 5,45 m zajął 11. miejsce. Zajął trzecie miejsce w mistrzostwach Europy w Barcelonie (2010) – po tym sukcesie został wybrany sportowcem roku w plebiscycie szczecińskiego oddziału Gazety Wyborczej[5]. Halowy sezon 2011 rozpoczął od nieudanych występów (dwa konkursy bez zaliczonej wysokości), gdy prześwietlenie wykazało kontuzję kostki lewej nogi Czerwiński postanowił zakończyć sezon halowy, przez co nie wystąpił na halowych mistrzostwach Europy w Paryżu[6], oraz opuści znaczną część sezonu letniego[7][8]. Reprezentant Polski w pucharze Europy oraz drużynowych mistrzostwach Europy.
Trzykrotny złoty medalista mistrzostw Polski seniorów (Bydgoszcz 2006, Poznań 2007 oraz Szczecin 2008) ma w dorobku także trzy srebrne krążki krajowego czempionatu (Bydgoszcz 2001, Bielsko-Biała 2003 i Biała Podlaska 2005) oraz jeden brązowy (Bydgoszcz 2009)[9]. Wielokrotnie stawał na podium halowych mistrzostw Polski zdobywając podczas tej imprezy cztery złota (Spała 2003, Spała 2004, Spała 2006 i Spała 2008) oraz trzy srebra (Spała 2005, Spała 2007 oraz Spała 2010). Ma w dorobku także medale z mistrzostw Polski juniorów oraz z młodzieżowych mistrzostw kraju.
Rekordy życiowe: hala – 5,82 (6 marca 2010, Donieck); stadion – 5,80 (24 czerwca 2006, Żukowski). W 2005 roku podczas zawodów w Paryżu Czerwińsku ustanowił rekord Polski w kategorii młodzieżowców wynikiem 5,65[10].
W 2010 odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi[11].
| Rok | Impreza | Miejsce | Lokata | Wynik |
|---|---|---|---|---|
| 1999 | Mistrzostwa świata juniorów młodszych | el. – 13. miejsce | 4,60 | |
| 2001 | Mistrzostwa Europy juniorów | 7. miejsce | 5,15 | |
| 2002 | Superliga pucharu Europy | 7. miejsce | 4,85 | |
| 2002 | Mistrzostwa świata juniorów | 8. miejsce | 5,30 | |
| 2003 | Młodzieżowe mistrzostwa Europy | el. – 5. miejsce[12] | 5,20 | |
| 2004 | Halowy puchar Europy | 6. miejsce | 5,20 | |
| 2005 | Młodzieżowe mistrzostwa Europy | 7. miejsce | 5,50 | |
| 2005 | Uniwersjada | 5. miejsce | 5,50 | |
| 2006 | Halowe mistrzostwa świata | el. – 10. miejsce | 5,65 | |
| 2006 | Superliga pucharu Europy | 5. miejsce | 5,35 | |
| 2006 | Mistrzostwa Europy | 5. miejsce | 5,65 | |
| 2007 | Halowe mistrzostwa Europy | el. – 16. miejsce | 5,40 | |
| 2008 | Superliga pucharu Europy | 2. miejsce | 5,55 | |
| 2008 | Igrzyska olimpijskie | 11. miejsce | 5,45 | |
| 2010 | Superliga drużynowych mistrzostw Europy | 2. miejsce | 5,60 | |
| 2010 | Mistrzostwa Europy | 5,75 |