Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Przemysław Gosiewski | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 12 maja 1964 Słupsk |
| Data i miejsce śmierci | 10 kwietnia 2010 Smoleńsk |
| Wicepremier, Przewodniczący Komitetu Stałego Rady Ministrów | |
| Przynależność polityczna | Prawo i Sprawiedliwość |
| Okres urzędowania | od 14 lipca 2006[1] do 7 września 2007[2] i ponownie od 11 września 2007 do 16 listopada 2007 |
| Poprzednik | Zbigniew Derdziuk[3] |
| Następca | Zbigniew Derdziuk[4] |
| Przewodniczący Klubu Parlamentarnego Prawa i Sprawiedliwości | |
| Przynależność polityczna | Prawo i Sprawiedliwość |
| Okres urzędowania | od 3 listopada 2005 do 19 lipca 2006 |
| Poprzednik | Ludwik Dorn |
| Następca | Marek Kuchciński |
| Przewodniczący Klubu Parlamentarnego Prawa i Sprawiedliwości | |
| Przynależność polityczna | Prawo i Sprawiedliwość |
| Okres urzędowania | od 13 listopada 2007 do 6 stycznia 2010 |
| Poprzednik | Marek Kuchciński |
| Następca | Grażyna Gęsicka |
| Odznaczenia | |
 |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
Przemysław Edgar Gosiewski (ur. 12 maja 1964 w Słupsku, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – polski polityk, poseł na Sejm IV, V i VI kadencji z listy Prawa i Sprawiedliwości, minister-członek Rady Ministrów oraz wiceprezes Rady Ministrów w rządzie Jarosława Kaczyńskiego, przewodniczący klubu parlamentarnego PiS.
Spis treści |
Absolwent Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Żeromskiego w Darłowie[5]. W latach 1983–1989 studiował na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego. Tytuł magistra uzyskał w 1997.
W czasie studiów rozpoczął działalność opozycyjną, w 1984 związał się z Niezależnym Zrzeszeniem Studentów Uniwersytetu Gdańskiego, brał udział w strajku studenckim w 1988. Był studentem m.in. Lecha Kaczyńskiego (prowadzącego na UG zajęcia z prawa pracy), zaś w 1989 rozpoczął współpracę z jego bratem Jarosławem.
W 1989 został zatrudniony przez Lecha Kaczyńskiego, pełniącego funkcję wiceprzewodniczącego NSZZ "Solidarność", na stanowisku kierownika biura ds. kontaktów z regionami Komisji Krajowej "Solidarności", które zajmował do 1991.
Wspólnie z braćmi Kaczyńskimi brał udział w zakładaniu Porozumienia Centrum. W latach 1991–1999 był sekretarzem zarządu głównego PC, zaś w latach 1992–1993 kierownikiem biura poselskiego posła PC Adama Glapińskiego. W latach 90. zaangażował się w działalność Spółdzielczych Kas Oszczędnościowo-Kredytowych. W latach 1993–1995 pracował jako specjalista w biurze pełnomocnika zarządu Fundacji na rzecz Polskich Związków Kredytowych.
W wyborach prezydenckich w 1995 był pełnomocnikiem sztabu wyborczego Lecha Kaczyńskiego (który ostatecznie wycofał się z wyborów). W tym samym roku rozpoczął pracę w spółce "Srebrna" (której kierownicze funkcje pełnił Jarosław Kaczyński, a współpracownikami byli inni działacze PC, Adam Lipiński i Wojciech Jasiński), wydającej czasopismo "Nowe Państwo" (pracował także w redakcji). W latach 1998–2001 zasiadał w sejmiku mazowieckim z ramienia AWS. W okresie 2000–2001 był doradcą Lecha Kaczyńskiego, zajmującego wówczas stanowisko ministra sprawiedliwości.
Od 2001 należał do Prawa i Sprawiedliwości. Organizował struktury tego ugrupowania w województwie świętokrzyskim. W Sejmie IV kadencji (2001–2005) po raz pierwszy sprawował mandat poselski. Zasiadał wówczas w Komisji Obrony Narodowej, Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka oraz w komisji śledczej ds. prywatyzacji PZU. W wyborach w 2005 ponownie został posłem z okręgu kieleckiego. Od 3 listopada 2005 do 19 lipca 2006 był przewodniczącym Klubu Parlamentarnego PiS. Po publikacji w jednym z niemieckich czasopism tekstu ośmieszającego braci Kaczyńskich w lipcu 2006, wystąpił z oficjalnym wnioskiem do polskiego ministra sprawiedliwości, aby ten podjął kroki zmierzające do ewentualnego ukarania niemieckiego autora tekstu, przy użyciu międzynarodowego listu gończego, za znieważenie prezydenta.
W 2006 wspierał ideę przystosowania do obsługi pociągów pasażerskich stacji Włoszczowa Północ na Centralnej Magistrali Kolejowej na północ od Włoszczowy[6]. Adaptacja polegała na wybudowaniu peronu oraz infrastruktury do obsługi podróżnych kosztem 909 tys. zł[6]. Od 14 lipca 2006 do 16 listopada 2007 pełnił funkcję ministra-członka Rady Ministrów w rządzie Jarosława Kaczyńskiego, będąc jednocześnie przewodniczącym Komitetu Stałego Rady Ministrów. Od 8 maja 2007 do 7 września 2007 i od 11 września 2007 do 16 listopada 2007 zajmował stanowisko wicepremiera. Pomiędzy tymi okresami był sekretarzem stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.
W wyborach parlamentarnych w 2007 uzyskał w okręgu kieleckim najlepszy indywidualny wynik w tymże okręgu (138 405 głosów). 13 listopada tego samego roku został ponownie przewodniczącym KP PiS. W styczniu 2010 zrezygnował z tej funkcji[7] i został jednym z wiceprezesów PiS[8].
10 kwietnia 2010 zginął w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku[9]. 21 kwietnia tego samego roku został pochowany w Kwaterze Smoleńskiej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie[10]. W związku z wątpliwościami w dokumentacji sądowo-medycznej na polecenie prokuratora prokuratury wojskowej prowadzącego śledztwo w sprawie katastrofy w Smoleńsku 19 marca 2012 przeprowadzono ekshumację jego ciała[11].
16 kwietnia 2010 został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski[12]. 29 kwietnia 2010 Rada Miasta w Ostrowcu Świętokrzyskim nadała mu tytuł honorowego obywatela tego miasta[13].
Pół roku po śmierci polityka, w Kołakach Kościelnych otworzono poświęconą mu izbę pamięci. Zgromadzono w niej fotografie Przemysława Gosiewskiego, różne dokumenty związane z jego działalnością polityczną oraz księgi kondolencyjne[14]. Izbę pamięci zorganizowali własnym kosztem, w należącym do siebie gospodarstwie, rodzice zmarłego[15].
Upamiętniające go tablice umieszczono na bazylice katedralnej w Kielcach[16] i w kościele Świętego Maksymiliana Kolbego w Darłowie[17].
Lata młodości spędził w Darłowie; mieszkał w Warszawie[18], aczkolwiek podawał Darłowo jako miejsce zamieszkania[19].
Ojciec Przemysława Gosiewskiego, Jan, był nauczycielem historii, należał do PZPR. Jego matka, Jadwiga z domu Czarnołęska, jest pediatrą, kandydowała w wyborach samorządowych w 2006 do rady powiatu w Sławnie[20].
Przemysław Gosiewski był mężem posłanki V kadencji Małgorzaty Gosiewskiej; miał z nią syna Eryka. Z drugą żoną, Beatą, miał dwoje dzieci.
|
||||||||||
|
|||||
