| Przepiór kalifornijski | |
| Callipepla californica[1] | |
| (Shaw, 1889) | |
Samiec |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | grzebiące |
| Rodzina | przepióry |
| Rodzaj | Callipepla |
| Gatunek | przepiór kalifornijski |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
| Zasięg występowania | |
Przepiór kalifornijski (Callipepla californica) – gatunek ptaka z rodziny przepiórów (Odontophoridae). Występuje od południowo-wschodniego Oregonu do południowej Kalifornii. Został również wprowadzony na obszary stanów: Waszyngton, Utah, Arizona, Nowy Meksyk, gdzie dobrze się zaaklimatyzował. Próbowano go także bez powodzenia wprowadzić do awifauny niemieckiej. Jest ptakiem osiadłym[3]. W zimie tworzy stada 200-300 osobników[4].
Spis treści |
Występuje bardzo wyraźny dymorfizm płciowy. Samiec ma na głowie czarny czubek złożony z 6 piór. Czubek głowy jest czarny, pod nim jest biała opaska, gardło również czarne, odgraniczone od reszty ciała białym paskiem. Pierś, wierzch ciała i zewnętrzna strona sterówek szara. Skrzydła są szarobrązowe, w żółte paski. Pióra na brzuchu są żółte z czarnymi brzegami, na nich jest czerwona plama. Nogi szare, dziób czarny. Lotki drugiego rzędu mają żółte obwódki, więc gdy patrzymy na ptaka z góry widać 2 żółte pasy. Kark jest czarno-biały. Ubarwienie samicy - jasnobrunatne. Ma krótszy czubek, i mniej żółtych piór na brzuchu, bez plamki. U obu płci czub pozostaje w tym samym miejscu - nie jest przyciskany do głowy ani stawiany "na sztorc".
Na początku kwietnia łączą się w pary - są monogamiczne - i razem szukają odpowiedniego miejsca na założenie gniazda.
Gniazdo jest płytkim zagłębieniem w ziemi, wyściełanym trawą i liśćmi. Zwykle jest umieszczone pod gęstym krzewem, albo w zaroślach obok kamienia. Samica składa 12-16 jaj, kremowych z brązowymi plamkami. Jaja wysiaduje samica, a samiec strzeże rewiru lęgowego. Po 22 dniach wysiadywania wykluwają się pisklęta. Po resorbowaniu woreczka żółtkowego i dokładnym wyschnięciu - co trwa około jednej doby - wyruszają ze swoimi rodzicami w poszukiwaniu pokarmu. Pisklęta żywią się drobnymi zwierzętami (np. dżdżownicami) oraz nasionami i zielonymi częściami roślin. Zdolność do lotu osiągają po trzech tygoniach, a noce spędzają na gałęziach drzew i krzewów z samicą. Czterotygodniowe pisklęta usamodzielniają się. W wieku 8 tygodni uwidacznia się dymorfizm płciowy. Trzymiesięczne osiągają wielkość osobników dorosłych. Wiosną następnego roku mogą przystąpić do lęgów.