Przeszczepienie serca (heart transplantation, HTX) to metoda leczenia schyłkowej niewydolności serca, polegająca na przeszczepieniu serca pozyskanego od martwego dawcy. Wykonywana jest jedynie w specjalistycznych ośrodkach.
Spis treści |
Pierwszej na świecie udanej transplantacji serca dokonał zespół chirurga Christiaana Barnarda w 1967 roku; biorcą był Louis Washkansky[1]. Pierwszą w Polsce próbę przeszczepu serca przeprowadził zespół profesorów Jana Molla, Antoniego Dziatkowiaka i Kazimierza Rybińskiego w Łodzi w 1969 r[2]. Wykonawcą pierwszej w Polsce udanej transplantacji serca jest prof. Zbigniew Religa – miała ona miejsce 5 listopada 1985 r. w Zabrzu[3].
W klasycznej metodzie przeszczepiania serca pozostawia się część tylnej ściany prawego i lewego przedsionka dawcy. Aortę i pień płucny przeszczepianego serca łączy się z naczyniami biorcy, po wszyciu serca stosuje się do końca życia immunosupresję.
Nie przeprowadzano dużych badań klinicznych, jednak istnieje konsensus specjalistów, że metoda ta znacząco poprawia przeżywalność, poprawia wydolność i jakość życia pacjentów[4].