Przystań morska – określone prawnie miejsce nad morzem lub nad morskimi wodami wewnętrznymi, przystosowane dla niewielkich jednostek pływających. Przystań morską określają akweny, grunty oraz związana z nimi infrastruktura portowa[1].
W Polsce przystań morską ustanawia dyrektor urzędu morskiego, poprzez wydanie zarządzenia w sprawie określenia jej granic. Dokonuje tego po zasięgnięciu opinii właściwej rady gminy oraz organów ochrony granicy państwowej[2]. Przystanie morskie są nadzorowane przez odpowiedniego dyrektora urzędu morskiego, przy pomocy kapitanatów i bosmanatów portów[3]. Jednym z obowiązków dyrektora urzędu morskiego jest budowa i utrzymywanie obiektów infrastruktury zapewniającej dostęp do przystani morskiej. Prowadzi on także nadzór przeciwpożarowy[4]. Dyrektor urzędu morskiego może ustanowić zakazy lub nakazy określonego zachowania się w przystani, jeżeli jest to niezbędne do ochrony życia, zdrowia lub mienia, ochrony środowiska morskiego na morzu i samej przystani[5].
Właścicielem akwenów przystani oraz infrastruktury zapewniającej dostęp do przystani jest Skarb Państwa, a jego własność jest wyłączona z obrotu[6]. Jeżeli nieruchomości gruntowe, na których położona przystań morska stanowią mienie komunalne, to o formie prawno-organizacyjnej zarządzania przystanią decyduje gmina[7].
Miejscowości, gdzie ustanowiono przystanie morskie podległe Urzędowi Morskiemu w Szczecinie:
Miejscowości, gdzie ustanowiono przystanie morskie podległe Urzędowi Morskiemu w Słupsku:
Miejscowości, gdzie ustanowiono przystanie morskie podległe Urzędowi Morskiemu w Gdyni:
We Fromborku wokół zachodniego falochronu i wejścia do portu Frombork (tj. obecnych granic portu), Dyrektor Urzędu Morskiego w Gdyni utworzył w 2005 roku przystań morską[8], której obszar de facto powiększa powierzchnię portu. Granice portów morskich określa Minister Infrastruktury, więc nie było potrzeby wydania przez niego aktu prawnego.