Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Psy | |
| Gatunek | sensacyjny |
| Data premiery | 20 listopada 1992 |
| Kraj produkcji | Polska |
| Język | polski |
| Czas trwania | 95 min. |
| Reżyseria | Władysław Pasikowski |
| Scenariusz | Władysław Pasikowski |
| Główne role | Bogusław Linda, Marek Kondrat, Janusz Gajos, Cezary Pazura, Agnieszka Jaskółka, Olaf Lubaszenko |
| Muzyka | Michał Lorenc |
| Zdjęcia | Paweł Edelman |
| Montaż | Wanda Zeman, Zbigniew Niciński |
| Produkcja | Juliusz Machulski |
Psy – polski film fabularny (sensacyjny) z 1992 roku w reżyserii Władysława Pasikowskiego. Polska premiera odbyła się 20 listopada. Film doczekał się kontynuacji pt. Psy 2. Ostatnia krew. Oglądanie filmu dozwolone od 18 lat (wg KRRiT).
Spis treści |
 |
Ta sekcja od 2008-10 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić sekcję weryfikowalną, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Jest rok 1990. Grupa byłych oficerów SB po przejściu weryfikacji zostaje wcielona do oddziałów policji. Franz Maurer jest jednym z nich. Milicjant "po przejściach", porzucony przez żonę, ma kłopoty z odnalezieniem się w nowej rzeczywistości. Jego przyjaciel, Olgierd Żwirski, który nie przechodzi pomyślnie weryfikacji, zostaje bez pracy. W trakcie jednej z pierwszych akcji skierowanej przeciwko międzynarodowej grupie przestępczej, w nowych służbach oddział Franza niespodziewanie spotyka się ze zbrojnym oporem przestępców - w strzelaninie dwóch policjantów zostaje zabitych. Oficer domyśla się, że na tak brawurowy krok mogli się zdobyć tylko dawni pracownicy SB. Maurer poprzysięga zemstę, postanawia pomścić swoich kolegów i jednocześnie pragnie pomóc Olgierdowi wrócić do czynnej służby. Nie wie jednak, że został on już zwerbowany przez grupę przestępczą, złożoną z byłych esbeków.
Film niedługo po premierze stał się wielkim hitem. Obecnie jest nazywany filmem kultowym, a cytaty z dialogów weszły na stałe do języka. Rola Franza Maurera wykreowała nowy wizerunek Bogusława Lindy[potrzebne źródło].
Film Władysława Pasikowskiego wywołał gwałtowne reakcje krytyki, zdobył kilka prestiżowych nagród i odniósł sukces finansowy.
Film wzbudził wiele kontrowersji, m.in. ze względu na brutalność niektórych scen i częste użycie wulgaryzmów w dialogach. Kontrowersyjne dla niektórych osób oceniających film były także wybór i sposób przedstawienia głównego bohatera - byłego funkcjonariusza SB. W tym kontekście krytykowana była zwłaszcza scena, w której pijani esbecy wynoszą na ramionach nieprzytomnego kolegę, śpiewając znaną m.in. z Człowieka z żelaza Andrzeja Wajdy Balladę o Janku Wiśniewskim opowiadającą o masakrze robotników w Grudniu 1970. Wywołało to sprzeciw uczestników protestów na Wybrzeżu oraz byłych działaczy opozycji solidarnościowej.
|
|||||||||||
