Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyPsychoedukacja – metoda edukacji adresowana do ludzi, którzy żyją z zaburzeniami psychicznymi. Często dotyczy pacjentów ze schizofrenią, depresją, chorobą afektywną dwubiegunową[1], lękiem, zaburzeniami odżywiania czy osobowości jak również w toku uczenia pacjentów jak radzić sobie z chorobą somatyczną. Psychoedukacja najczęściej odbywa się w grupach, bywa że włącza się do niej rodzinę pacjenta.
Psychoedukacja może być także pomocna przy wszelkiego typu trudnościach wychowawczych czy też trudnościach w kontaktach społecznych. Może być również przydatna w celach edukacyjnych, jak na przykład kursy szybkiego czytania czy zajęcia wspomagające rozwój. Psychoedukacja jest zwykle prowadzona w formie zajęć grupowych przy wykorzystaniu aktywnych technik uczenia się jak warsztaty i dyskusje oraz wykłady[2].
Celem psychoedukacji jest lepsze zrozumienie przez pacjenta swojej choroby. Wzmacnia się również mocne strony pacjenta i jego własne zasoby w radzeniu sobie z chorobą by zapobiec nawrotom i podwyższyć jego dobrostan w długiej perspektywie czasowej. U podstaw takich oddziaływań leży założenie, że z większą wiedzą na temat własnej choroby pacjent może sobie lepiej z nią radzić. Po psychoedukacji pacjent jest bardziej skłonny trzymać się zaleceń lekarskich i lepiej zrozumieć sens podejmowanych wobec niego procedur medycznych[3]. Zwiększa się także wiara w lekarza prowadzącego, zaangażowanie pacjenta i jego rodziny w leczenie oraz chroni przed bazowaniem na informacjach dotyczących choroby, które pochodzą z nierzetelnego źródła[3].
Sześć kroków psychoedukacji w codziennej praktyce lekarskiej[3]:
Specjaliści zajmujący się psychoedukacja osób z chorobą afektywną dwubiegunową wymieniają kilka zalet tego podejścia[1]:
