Psychopedagogika – dział pedagogiki zajmujący się zagadnieniami psychologii rozwoju człowieka, dotyczący psychologicznych aspektów oddziaływań pedagogicznych na podmiot wychowania. Psychopedagogika jest połączeniem dwóch głównych samodzielnych dziedzin nauki psychologii i pedagogiki w jeden wspólny nurt nauki która tworzy nową dziedzinę wiedzy do eksploracji i zastosowania we współczesnym życiu społecznym człowieka.
Spis treści |
Sigmund Freud opisał stosowanie psychoanalizy w pedagogice jako najważniejsze działania analizy. Po analizie dzieła Jacques'a Lacana i Freuda, twierdzi prof. Cho, że teoria pedagogiki jest już wbudowana w psychoanalizie. Psychopedagogika to nazwa nadana do tej teorii, poprzez omówienie kluczowych pojęć psychoanalitycznych, takich jak: nieprzytomny, opór, ego i przenoszenie, jak również wiele innych tematów. Prof. Cho współcześnie rozwija kontury psychopedagogiki jak samodzielnej nauki w College Otterbein[1].
Autorami prac z tej dziedziny są m.in. Jean Piaget, Józefa Joteyko, Ausubel, Jerome Bruner i Lew Wygotski. Do poszerzenia wiedzy tej przyczyniła się również Mary Warnock, która prowadziła badania w dziedzinie kształcenia specjalnego, John D. Krumboltz, autor (decydującego programu rozwojowego) w orientacji zawodowej i akademickiej, Rafael Bisquerra, Manuel Álvarez y Jesús Alonso Tapia.
Psychopedagogika w tradycyjnym rozumieniu, jest dyscypliną naukową zajmującą się, badaniem procesów psychicznych związanych z wychowaniem i edukacją. Bliska psychologii wychowawczej i rozwojowej, jest ona dyscypliną, która stosując metody badawcze psychologii eksperymentalnej jako dyscypliny podstawowej, dokonuje analizy sytuacji wychowawczych z punktu widzenia psychologii. Z drugiej strony jest dyscypliną pedagogiczną i posługując się metodami badawczymi właściwymi dla pedagogiki, posiada cechy nauki stosowanej. Na jej terenie powstało wiele projektów terapii pedagogicznej, treningów psychoedukacyjnych, programów edukacyjnych dotyczącego kształcenia specjalnego i samokształcenia.
W pedagogice, specjalizacja psychopedagogiczna łączy wiedzę pedagogiczną z wiedzą i umiejętnościami psychologicznymi. Studenci dowiadują się, jak pracować z młodzieżą mającą problemy z uczeniem się, niedostosowaną społecznie lub z zaburzeniami natury psychologicznej. W programie studiów obok przedmiotów typowo psychologicznych, znajdują się zajęcia i warsztaty, które przygotowują studentów do samodzielnego prowadzenia warsztatów psychoedukacyjnych oraz rozwijają umiejętności twórcze i interpersonalne w kontaktach między ludzkich.
Dyplom magistra pedagoga o specjalności psychopedagog, stwarza możliwość podjęcia pracy w kuratoriach oświaty i wychowania, ośrodkach wychowawczych i reedukacyjnych, szkolnictwie w charakterze pedagoga szkolnego a w szkolnictwie wyższym (wydział edukacji - dział kształcenia i nauczania, dział wychowania studentów, międzywydziałowe studium psychologii i pedagogiki, akademik studencki), internatach i bursach przy szkolnych, fundacjach działających na rzecz dzieci i młodzieży oraz dorosłych, firmach usług edukacyjnych, poradniach psychologiczno-pedagogicznych. Pedagodzy po specjalności psychopedagogicznej prowadzą również indywidualne praktyki badawczo-rozwojowe tworzą projekty edukacyjne od przedszkoli do szkół wyższych. Prowadzą indywidualne terapie psychopedagogiczne w pełnym zakresie metod i technik.
Specjalizacje kierunkowe z psychopedagogiki:
Polskie uczelnie posiadające psychopedagogikę jako kierunek studiów: