Ptolemeusz XV Cezarion, gr. basileus Ptolemaios XV Kaisarios Theos Philopator IV Theos Philometor V – król Ptolemeusz XV Cezar Bóg Miłujący Ojca Bóg Miłujący Matkę, egip. Ptulmis Dżedtunef Kiseres Juaenpaneczernetinehem Setepenptah Irimaatre Sechemanchenamon (ur. 23 czerwca 47 p.n.e., zm. w sierpniu 30 p.n.e.) – syn Juliusza Cezara i Kleopatry.
Był ostatnim przedstawicielem dynastii Ptolemeuszów. W latach 46–44 p.n.e. przebywał wraz z matką w Rzymie. Sprawował władzę od 2 września 44 p.n.e. (wspólnie z matką) do śmierci. Marek Antoniusz w czasie drugiego triumwiratu nadał Cezarionowi liczne tytuły (m.in. "król królów") i posiadłości na wschodzie. Kiedy Oktawian August najechał Egipt w 30 p.n.e., Kleopatra wysłała Cezariona do Berenike, portu nad Morzem Czerwonym, by uciekł do Indii. Jego opiekun, skutkiem zdrady lub tchórzostwa, namówił go, by zawrócił. Oktawian zapytał filozofa Ariosa, czy ma prawo do uśmiercania Cezariona. Filozof parodiując Homera powiedział: "Nie jest dobrze, gdy za dużo Cezarów na świecie". Kazał go więc udusić w końcu sierpnia 30 p.n.e.
| Poprzednik Ptolemeusz XIV / Kleopatra VII |
Okres grecko-rzymski Ptolemeusze 44-30 p.n.e. |
Następca Cesarstwo rzymskie |