Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Pułki piechoty Wojska Polskiego II RP

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Pułki piechoty Wojska Polskiego II RP – lista pułków piechoty międzywojennego Wojska Polskiego, ich geneza, struktura organizacyjna; podległość i przeformowania. Uszeregowane w kolejności chronologicznej oraz ze względu na miejsce i sposób formowania[1].

Spis treści

[edytuj] Struktura organizacyjna pułku piechoty

Na początku 1919 przyjęto przejściowy etat pułku. Przewidywał on trzy bataliony piechoty w składzie: cztery kompanie strzeleckie z trzema plutonami każda, kompania karabinów maszynowych w składzie trzech plutonów po dwa karabiny maszynowe każdy, komisja gospodarcza, tabory i sekcja łączności: kompanię ckm (w dyspozycji dowódcy pułku); kompanię techniczną; pluton telefonistów i oddział miotaczy bomb. Tabory pułku liczyły 131 wozów taborowych, 328 koni. Razem stan osobowy pułku wynosił 97 oficerów, 3394 podoficerów i szeregowych

Po zawieszeniu broni z Rosja bolszewicką rozpoczęto reorganizację armii i przechodzenie wojsk na stopę pokojową. Za wzór posłużyły tym razem struktury armii francuskiej. W 1921 w pułkach zlikwidowano czwarte kompanie strzeleckie i kompanie karabinów maszynowych. Likwidowano też czwarte plutony w kompaniach. Nowy etat przewidywał: dowództwo pułku, batalion sztabowy (z kompanią specjalistów i kompanią ckm, trzy bataliony piechoty z trzema kp, plutony: łączności, pionierów, konnych zwiadowców, artylerii piechoty oraz drużyna dowódcy pułku i kadrę batalionu zapasowego.

W lutym 1924 wprowadzono kolejne zmiany. W skład pułku wchodziły: trzy bataliony piechoty, drużyna dowódcy pułku, pluton łączności i pluton pionierów. Stan pułku wynosił: 1422 żołnierzy w tym 54 oficerów, 355 podoficerów i 1013 szeregowych . Pułk wzmocniony liczył 1811 żołnierzy.

Rozkazem wykonawczym MSWojsk z 1930 wprowadzono trzy typy pułków piechoty.

Typ I – normalny. Jego stan faktyczny oscylował w granicach 1500 – 1600 żołnierzy. Pułki tego typu posiadały w okresie zimowym bataliony starszego rocznika, szkolny i skadrowany; w okresie letnim batalion starszego rocznika i dwa bataliony poborowych.

Typ II – wzmocniony. Pułki te otrzymywały każdego roku 845 rekrutów do uzupełnienia pododdziałów macierzystych. Stan osobowy pułku wynosił ok. 2000 żołnierzy. Przeznaczone były do pierwszego rzutu mobilizacyjnego. W okresie zimowym posiadały dwa bataliony starszego rocznika i batalion szkolny; w okresie letnim trzy pełnowartościowe bataliony strzeleckie.

Typ III – osłony. Pułki te otrzymywały każdego roku 1010 rekrutów do uzupełnienia pododdziałów macierzystych. Stan osobowy pułku zbliżony było do etatów wojennych i wynosił 68 oficerów oraz 2200 podoficerów szeregowych. Przeznaczone były do działań osłonowych.

Pułki wszystkich trzech typów miały w zasadzie jednakową organizację. W skład pułku wchodziło: dowództwo, kwatermistrzostwo, trzy bataliony piechoty, kompanie: administracyjna, czwarta karabinów maszynowych[2], cyklistów[2], "dla opóźnionych"[2], plutony: łączności, pionierów, zwiadowców konnych.

Etat wojenny pułku piechoty w 1939 obejmował: dowództwo wraz z pocztem i kwatermistrzostwem, trzy bataliony piechoty, kompanie: zwiadowców, przeciwpancerną, gospodarczą, plutony: artylerii, pionierów, przeciwgazowy, łączności

Łącznie w pułku było: 91 oficerów, 3212 podoficerów i szeregowych, 87 lub 85 rkm, 36 ckm, 27 granatników, 6 moździerzy 81mm, 29 karabinów ppanc, 9 armat ppanc 37mm wz 36, 2 armaty 75mm wz 02/26, 664 koni, 1 samochód

[edytuj] Pułki piechoty w roku 1918

[edytuj] Pułki piechoty Polskiej Siły Zbrojnej

[edytuj] Okręgowe pułki piechoty formowane przez Radę Regencyjną

30 października 1918 obszar Królestwa Polskiego znajdujący się pod okupacją niemiecką i austriacką podzielony został na 15 okręgów wojskowych. W każdym z 13 okręgów przystapiono do formowania pułku piechoty (okręgi nr XiV i XV obejmujące "Suwalszczczyznę i dalszą część etapów" miały być organizowane w dalszej kolejności). Nowo tworzone pułki zamierzano rozwinąć w brygady, a te z kolei w dywizje.

9 listopada 1918 szef SG WP rozkazał przystąpić do rganizacji Legii Akademickiej w okręgach: warszawskim, piotrkowskim i łódzkim.

[edytuj] Pułki piechoty formowane przez Polską Organizację Wojskową

[edytuj] Pułki piechoty formowane na bazie jednostek austriackich

[edytuj] Brygada gen. Bolesława Roji w Krakowie

[edytuj] Pułki piechoty Obrony Lwowa

[edytuj] Pułki piechoty Samoobrony Litwy i Białorusi

[edytuj] Pułki formowane we Francji

[edytuj] Pułki formowane we Włoszech

[edytuj] Pułki formowane w Rosji i na Syberii

[edytuj] Pułki piechoty w roku 1919

[edytuj] Odtworzone pułki piechoty Legionów i b. PSZ

[edytuj] Pozostałe pułki piechoty WP

[edytuj] Pułki piechoty Armii Wielkopolskiej

[edytuj] Pułki piechoty Samoobrony Litwy i Białorusi

[edytuj] Pułki piechoty Armii Polskiej we Francji

[edytuj] Formowane na terenie Francji

[edytuj] Formowane na terenie Rosji

[edytuj] Formowane na Syberii

[edytuj] Powstańcze pułki śląskie

[edytuj] Pułki piechoty w roku 1920

[edytuj] Pułki piechoty litewsko białoruskiej

[edytuj] Rezerwowe pułki piechoty 1920

[edytuj] Ochotnicze pułki piechoty

[edytuj] Ochotniczo-rezerwowe pułki piechoty[14]

[edytuj] Pułki piechoty w roku 1921

[edytuj] Powstańcze pułki śląskie

Sztandar 4 Pułku Powstańców Śląskich im. Stefana Batorego

Grupa "Wschód" (dowódca kpt. Karol Grzesik).

Grupa "Południe" (dowódca ppłk Bronisław Sikorski).

Grupa "Północ" -(dowódca kpt. Alojzy Nowak

[edytuj] Pułki piechoty w latach 1921-1939

[edytuj] Regularne pułki piechoty

Odznaka 41 Suwalskiego Pułku Piechoty

[edytuj] Pułki piechoty Korpusu Ochrony Pogranicza

Odznaka wzorowana na przedwojennej Odznace KOP

[edytuj] Rezerwowe pułki piechoty 1939

[edytuj] Pułki piechoty improwizowane w trakcie kampanii wrześniowej 1939

[edytuj] Bibliografia

Przypisy

  1. Podział pułków ze względu na sposób formowania pokazano na podstawie "Księgi chwały piechoty" s. 196-199
  2. 2,0 2,1 2,2 Wchodziły w skład niektórych pułków
  3. 31 Pułk Strzelców powstał z austriackiego 31 Pułku Strzelców w Cieszynie. 06.12.1918 r. został przemianowany na Pułk Piechoty Ziemi Cieszyńskiej. 01.02.1919 r. zmieniono nazwę na 7 Pułk Piechoty Ziemi Cieszyńskiej, 08.02.1919 r. ostatecznie na 10 Pułk Piechoty
  4. Pułk Ziemi Wadowickiej powstał z austriackiego 56 Pułku Piechoty.
  5. Pułk Piechoty Nr 8 sformowano na bazie austriackich pułków piechoty nr 13 i 113 oraz Batalionu Zapasowego 13 Pułku Piechoty z Ołomuńca. Oba pułki już w czasie powrotu z frontu były "spolonizowane".
  6. 1 Pułk Ziemi Jarosławskiej powstał z austriackich: 90 Pułku Piechoty i Batalionu Zapasowego 90 Pułku Piechoty.
  7. 57 Pułk Piechoty Ziemi Tarnowskiej powstał z austriackich: 57 Pułku Piechoty i Batalionu Zapasowego 57 Pułku Piechoty.
  8. Pułk Piechoty Ziemi Krakowskiej powstał na bazie austriackiego Batalionu Zapasowego 56 Pułku Piechoty.
  9. 20 Pułk Piechoty powstał z austriackich oddziałów: 20 Pułku Piechoty w Nowym Sączu, Batalionu Zapasowego 20 Pułku Piechoty w Tarnowie, 32 Pułku Obrony Krajowej w Nowym Sączu i Batalionu Zapasowego 32 Pułku Obrony Krajowej w Bochni.
  10. 2 Pułk Strzelców Podhalańskich powstał z austriackiego Batalionu Zapasowego 32 Pułku Obrony Krajowej w Bochni.
  11. Do 18 Pułku Strzelców włączono Batalion Zapasowy austriackiego 10 Pułku Piechoty, jako III batalion.
  12. 3 Pułk Strzelców Lwowskich w dniu 20.12.1918 r. został wcielony do 2 Pułku Strzelców Lwowskich, jako jego III batalion.
  13. 11 Pułk Piechoty powstał w styczniu 1919 r. z połączenia austriackiego 13 Batalionu Strzelców, Batalionu "Będzin" i Batalionu "Dąbrowa Górnicza".
  14. Formowane na terenie Okręgu Generalnego Poznań i Pomorze. Na froncie nie walczyły samodzielnie. Wcielone zostały jako uzupełnienie do poszczególnych dywizji.
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Pułki_piechoty_Wojska_Polskiego_II_RP&oldid=28089908
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty