Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Pułkownik Wojska Lądowe |
|
| Aktualne oznaczenie stopnia | |
 naramiennik |
|
 kurtka nieprzemakalna |
|
| Oznaczenie stopnia – przedwojenny | |
 naramiennik |
Pułkownik – stopień oficerski w armii. W WP jest to najwyższy stopień korpusu oficerów starszych, natomiast w okresie międzywojennym – korpusu oficerów sztabowych. W większości armii po stopniu pułkownika (ang. i fr. – colonel, niem. Oberst, ros. полковник) są już stopnie generalskie.
Pułkownik – w wojsku polskim w XVII w. dowódca pułku będący jednocześnie rotmistrzem podstawowej chorągwi wchodzącej w skład jego pułku. Począwszy od 2 połowy XVII w. mianem pułkownika określa się również porucznika chorągwi pułkownikowskiej, który często faktycznie dowodził pułkiem. W wojsku polskim cudzoziemskiego autoramentu odpowiednikiem pułkownika był oberszter (od XVIII w. zwany już pułkownikiem). W XVII–XVIII w. potocznie "pułkownikami" nazywano zbiorowość dowódców wojskowych i starszych oficerów, niezależnie od rzeczywistego stopnia i funkcji, a wchodzących w skład rady wojennej hetmana czy regimentarza[potrzebne źródło].
Obecnie w Wojsku Polskim oficerowie w stopniu pułkownika pełnią najczęściej służbę na stanowiskach: dowódcy pułku i niektórych brygad, szefów oddziałów sztabów różnych szczebli.
Stopień pułkownika występuje również w Straży Granicznej, Służbie Więziennej, Biurze Ochrony Rządu oraz Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Odpowiednikiem tego stopnia w Państwowej Straży Pożarnej jest starszy brygadier, a w policji inspektor.
Oznaczeniem stopnia w Wojsku Polskim są dwie belki i trzy gwiazdki. W Marynarce Wojennej odpowiada mu stopień komandora.
|
|||||||||||
