| Puck | |||
Puck – wieczorem |
|||
|
|||
| Państwo | |||
| Województwo | pomorskie | ||
| Powiat | pucki | ||
| Gmina | gmina miejska | ||
| Aglomeracja | gdańska | ||
| Założono | XII wiek | ||
| Prawa miejskie | 1348 | ||
| Burmistrz | Marek Rintz | ||
| Powierzchnia | 4,9 km² | ||
| Wysokość | 0 – 20 m n.p.m. | ||
| Ludność (2010) • liczba • gęstość |
11 387 ▲ 2323,8 os./km² |
||
| Strefa numeracyjna |
(+48) 58 | ||
| Kod pocztowy | 84-100 | ||
| Tablice rejestracyjne | GPU | ||
| Na mapach: | |||
| TERC (TERYT) |
6222911031 | ||
| Hasło promocyjne: Miasto Puck – Niezapomniany Nadmorski Klimat | |||
|
Urząd miejski
ul. 1 Maja 13,84-100 Puck |
|||
| Strona internetowa | |||
Puck (kaszub. Pùck lub też Pùckò, niem. Putzig)[1] – miasto w województwie pomorskim, siedziba władz powiatu puckiego i gminy Puck. Leży na Kaszubach u ujścia Płutnicy do Zatoki Puckiej. Według danych z 30 czerwca 2007 miasto miało 11 345 mieszkańców[2]. Puck jest powiatowym centrum ratunkowym, przeciwpożarowym oraz porządku publicznego, ośrodkiem oświatowym w zakresie szkolnictwa ponadgimnazjalnego i specjalnego, lokalnym centrum kulturalnym oraz sportowo-rekreacyjnym.
Spis treści |
Puck leży na Pomorzu Gdańskim u ujścia Płutnicy do Zatoki Puckiej, w północno-wschodniej części Kępy Puckiej, na Pobrzeżu Gdańskim.
W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa gdańskiego.
W Pucku można wyróżnić osiem dzielnic:
Miasto stanowi 0,85% powierzchni powiatu. Użytkowanie gruntów w 2005 [1]
| Powierzchnia | w ha | w % |
| Całkowita | 490 | 100,0 |
| Użytki rolne, w tym: | 188 | 38,4 |
| grunty orne | 118 | 24,1 |
| sady | 0 | 0,0 |
| łąki | 59 | 12,0 |
| pastwiska | 11 | 2,2 |
| Lasy i grunty leśne | 3 | 0,6 |
| Pozostałe grunty i nieużytki | 299 | 61,0 |
Ludność Pucka – stan na dzień 30.06.2007[2]
| Wyszczególnione | Ludność | Gęstość zaludnienia | |
| osób | w % | osób/km² | |
| Ogółem | 11 345 | 100,0 | 2315,3 |
| Kobiety | 5 441 | 47,96 | 1110,42 |
| Mężczyźni | 5 904 | 52,04 | 1204,88 |
Liczba ludności Pucka w latach 1895–2007[potrzebne źródło]
| Rok | Liczba ludności | Rok | Liczba ludności | Rok | Liczba ludności |
| 1895 | 1 904 | 1995 | 11 693 | 2001 | 11 375 |
| 1900 | 2 093 | 1996 | 11 645 | 2002 | 11 372 |
| 1960 | 6 800 | 1997 | 11 694 | 2003 | 11 391 |
| 1970 | 9 300 | 1998 | 11 673 | 2004 | 11 331 |
| 1975 | 10 500 | 1999 | 11 599 | 2005 | 11 330 |
| 1980 | 11 100 | 2000 | 11 362 | 2007 | 11 345 |
| Ta sekcja od 2009-04 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić sekcję weryfikowalną, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Początki osadnictwa sięgają wczesnego średniowiecza. W II połowie XIII w Pucku istniał gród kasztelański książąt wschodniopomorskich. Od 1309 we władaniu Krzyżaków, siedziba komturii, prawa miejskie uzyskał z rąk niemieckich w 1348.
Podczas wojny trzynastoletniej (1454–1466) mieszczanie puccy stanęli po stronie Polski. W 1457 w Pucku znalazł schronienie wygnany król Szwecji Karol VIII Knutsson Bonde. W zamian za 15 tys. marek pruskich otrzymał w zastaw od Kazimierza Jagiellończyka Ziemię Pucką (980 km²). Państewko puckie istniało formalnie do 1460 kiedy to Puck zdobyli Krzyżacy, później król znalazł schronienie w Gdańsku.
W 1466 włączono Puck do Prus Królewskich, będących od 1569 częścią Korony (wcześniej podlegały jej na zasadach autonomicznych). Siedziba starostwa powiatowego, miejsce sejmików szlacheckich i sądów grodzkich. Za czasów panowania Wazów twierdza i baza floty polskiej.
W połowie XVIII miasto podupadło i w 1772 zostało włączone do państwa Fryderyka Wielkiego. W 1818 zostało siedzibą powiatu w rejencji gdańskiej (nosiło wówczas nazwę Putzig), wówczas jego znaczenie nieznacznie wzrosło. W owym czasie wytwarzano tu słynne na całe Pomorze piwo puckie.
10 lutego 1920 odbyły się tu tzw. zaślubiny Polski z morzem z udziałem generała Hallera.
1 lipca 1920 w Pucku utworzona została Baza Lotnictwa Morskiego – pierwsza jednostka polskiego lotnictwa morskiego, a w październiku tego roku rozpoczęto formowanie Pułku Artylerii Nadbrzeżnej.
Do września 1939 Puck był garnizonem Morskiego Dywizjonu Lotniczego. Przy dywizjonie funkcjonował Posterunek Żandarmerii Puck. Jesienią 1937 w Pucku sformowany został Kaszubski Batalion Obrony Narodowej.
15 sierpnia 1922, w czasie obchodów drugiej rocznicy „Cudu nad Wisłą”, miała miejsce tragiczna w skutkach „katastrofa lotnicza”.
Aż do 1926 Puck oraz Hel były jedynymi polskimi portami nad morzem (poza Gdańskiem). W tym samym roku miasto spotkała degradacja – zlikwidowano powiat pucki włączając miasto i okolice do powiatu morskiego z siedzibą w Wejherowie.
W latach 1939–1945 miasto pod okupacją niemiecką. W okresie 1941–1944 istniał tu obóz pracy, gdzie więźniowie produkowali części do samolotów. W 1956 reaktywowano powiat pucki, który istniał do 1975 i ponownie od 1999.
Entuzjaści żeglarstwa, windsurfingu i innych sportów wodnych mają możliwość korzystania z Zatoki Puckiej. Co roku organizowane są na niej Mistrzostwa Europy i Świata w różnego rodzaju klasach żeglarskich i windsurfingowych. W Pucku odbywają się systematycznie Maratony Ziemi Puckiej (także dla niepełnosprawnych na wózkach). Można również uprawiać kolarstwo (kilka razy z rzędu przez Puck przebiegała trasa Tour de Pologne). We wrześniu 2006 został ukończony odcinek Swarzewo – Puck, który jest częścią obecnie budowanej Nadmorskiej Ścieżki Rowerowej z Gdyni do Helu[potrzebne źródło].
Lista osób urodzonych w Pucku, które mają biogram na Wikipedii:
Granica lądowa z gmina wiejską Puck. Od północy i pn.-wsch. miasto sąsiaduje z Zatoką Pucką.
|
||||||||||
|
||||||||||||||
|
|||||||||||||
|
||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||