Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Święta Pulcheria |
|
| Aelia Pulcheria | |
| cesarzowa | |
.jpg&filetimestamp=20100116062154) Fresk w Soborze Sofijskim w Kijowie. |
|
| Data urodzenia | 19 stycznia 399 Konstantynopol |
| Data śmierci | 453 Konstantynopol |
| Kościół / wyznanie | katolicki, prawosławny |
| Wspomnienie | 10 września (kat.) 10 września (praw. wg kal. jul.) 23 września (praw. wg kal. greg.) |
 Galeria ilustracji w Wikimedia Commons |
|
Pulcheria, Aelia Pulcheria (ur. 19 stycznia 399 w Konstantynopolu, zm. w czerwcu lub lipcu 453 tamże) – święta Kościoła katolickiego i prawosławnego, córka cesarza bizantyjskiego Arkadiusza i cesarzowej Aelii Eudoksji, przeciwniczka monofizytyzmu i nestorianizmu, wielka dobrodziejka Kościoła i ubogich.
Spis treści |
Była starszą siostrą Teodozjusza II i kiedy w 408 jej brat został cesarzem, Pulcheria zyskała duży wpływ na jego decyzje. Aby nikt nie zmusił jej do małżeństwa, złożyła śluby dziewictwa (czystości). Przed 416 Teodozjusz przejął pełnię władzy, ale w dalszym ciągu pozostał pod wpływem Pulcherii i w 414 proklamował ją cesarzową. Pulcheria razem z bratem usunęła wszystkich pogan z urzędów publicznych – sama będąc żarliwą chrześcijanką, zaraziła swoją wiarą swojego brata i jego żonę, Atenę Eudokię (byłą pogankę). W 421 pod wpływem siostry, Teodozjusz wypowiedział wojnę Persji, dlatego że Persowie prześladowali chrześcijan. Pulcheria nie byłą przeciwniczką arianizmu – uważała go za odmianę chrześcijaństwa. Teodozjusz początkowo wspierał arcybiskupa Nestoriusza, a Pulcheria z pomocą arcybiskupa Cyryla z Aleksandrii przekonała go, aby powrócił na łono Kościoła. Nestoriusz został wygnany w 435, a Pulcheria przekonała jeszcze brata, aby wypędził Żydów i zniszczył ich synagogi w Konstantynopolu. Pod wpływem św. Cyryla zwalczała nestorianizm i doprowadziła do zwołania IV Soboru Powszechnego w Chalcedonie w 451 roku, na którym definitywnie i ostatecznie potępiono nauki Nestoriusza. Była pierwszą kobietą uczestniczącą u boku męża w posiedzeniu soborowym.
Wykorzystując wpływy Ateny św. Pulcheria wybudowała cztery kościoły i przyczyniła się do rozwoju kultu Czterdziestu męczenników z Sebasty.
W 441 eunuch Chrysafius przekonał Teodozjusza, aby odprawił Pulcherię, a on sam zajął jej miejsce – nie cieszył się jednak takimi względami u cesarza jak Pulcheria. Pulcheria została zakonnicą, pozwolono jej wrócić na dwór cesarski w 450, kiedy Teodozjusz zmarł. Pulcheria poślubiła jednego z generałów – Marcjana – i ogłosiła, że jej brat przed śmiercią wyznaczył Marcjana na swojego następcę. Małżeństwo to nie zostało skonsumowane, bo Marcjan zaakceptował śluby Pulcherii (w chwili ślubu Pulcheria miała 51 lat, a Marcjan 58). Pulcheria została macochą córki Marcjana – Aelii Marcii Eufemii. Marcjan kazał zabić Chrysafiusa.
Pulcheria zmarła mając 53 lata. Pochowano ją w kościele Świętych Apostołów.
Jej wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 10 września za Martyrologium Rzymskim.
Kościół prawosławny wspomina świętą cesarzową 10/23 września[a], tj. 23 września według kalendarza gregoriańskiego.
W ikonografii św. Pulcheria przedstawiana jest w zdobionym stroju cesarskim z koroną na głowie. W dłoni trzyma zazwyczaj model kościoła.
