Puttkamerowie (von Puttkamer) – pomorska rodzina, która uległa germanizacji w 1. połowie XVI wieku.
Istnieje hipoteza, iż Puttkamerowie są potomkami rodu Święców, którzy zniknęli z areny politycznej mniej więcej wówczas, gdy pojawiło się nazwisko Puttkamer, stanowiące zniemczona formę słowa „podkomorzy”. Za tą hipotezą przemawia także fakt, iż Święcowie piastowali także stanowisko podkomorzych.
Piotr Święca oraz jego bracia Jaśko i Wawrzyniec zawarli w 1307 roku układ z margrabiami brandenburskimi, w którym obiecali im ułatwić opanowanie Pomorza Gdańskiego. Piotr z Nowego został zimą 1307/1308 uwięziony przez Władysława I Łokietka, co nie zapobiegło najazdowi brandenburskiemu. Główna ich linia wygasła wkrótce po 1357 roku. Boczna ich gałąź o przydomku Podkomorzy znana była później pod nazwiskiem von Puttkamer.
Z czasem Puttkamerowie stali się jedną z najbogatszych rodzin możnowładztwa pomorskiego. Majątki rodowe Puttkamerów znajdowały się głównie na terenie ziemi miasteckiej i słupskiej, a centrum ich włości stanowiło leżące 2 km od Kołczygłów – Barnowo.